طراحی نمازخانهی دانشگاهمان طوری است که وسطش دو ستون بزرگ قرار دارد و برای همین کسی که از در وارد میشود، نمیتواند قسمت جلو و ابتدایی نمازخانه را ببیند.
صف جماعت هم از آن جلو به قسمت آقایان متصل میشود؛ فرشهای نمازخانه هم مدل جانمازی است.
فرشهای قسمت ابتدایی را به طرف قبله پهن کردهاند( قبله در دانشگاه ما کاملاً مایل به سمت راست است و مستقیم نیست) و حتی نوارهای سبز رنگ مشخص کنندهی قبله و صف نماز جماعت هم انداختهاند.
ولی قسمت عقب، که ورودی نمازخانه هم میشود، فرشها صاف و مستقیم پهن شدهاند، یعنی حدود سی درجهای با قبله متفاوت است.
خیلی از افراد نماز جماعت نمیخوانند یا مثلاً بعد از نماز میآیند برای نماز و اصولاً همان قسمت ورودی میایستند و نماز را میخوانند؛ بر اساس همان فرشهای جانمازی! خوب اصولاً فرش که مدل جانمازی است، نشاندهندهی جهت قبله است، حق دارند که سی درجه متفاوت از قبله نمازشان را بخوانند!
دو هفته پیش بود که مسئول نمازخانه را پیدا کردم، گفتم قضیه چیست و چه مشکلی در نمازخانهی خانمها وجود دارد و روزانه شاید چندین نفر با قبلهی اشتباه نمازشان را بخوانند؛ تشکر کردند و گفتند حتماً درست میکنند و یا فرشها را کج میکنند یا همهجا نوار سبز میاندازند برای مشخص شدن قبله.
دو هفته گذشته است ولی هنوز نه در وضعیت فرشها تغییری ایجاد شده و نه نواری روی زمین پهن و هر روز چندین دانشجو میآیند و نماز میخوانند و میروند.
دانشگاه است،دانش گاه
شاید باید خود بچهها، بسیج شوند و کاری کنند.