یکی از سرگرمیهای دوران کودکی ما، کارتونهایی بود که از تلویزیون پخش میشد مثل خانواده دکتر ارنست، مهاجران، باخانمان، بچههای کوه آلپ، بچههای مدرسه والت، حنا دختری در مزرعه، آن شرلی، نیکونیکو، هایدی، بنر… البته در کنارِ همهٔ کارتونهای خارجی که اکثرشان ساختِ یک شرکتِ انیمیشنسازِ ژاپنی بودند، کارتونهای ساخت داخل که با عروسک ساخته شده بودند، مانند مدرسه موشها، چاق و لاغر، کلاه قرمزی، هادی و هدی، الستون و ولستون و… نیز داشتیم.
تقریباً از دو سال قبل بود که صدا و سیما در برنامههایی مثل «نقره» و «بچههای دیروز» قسمتهایی از کارتونهای قدیمی را پخش کرد و نوستالژیهای دوران کودکیمان را زنده کرد؛ چند ماهی هم هست که شبکههای مختلف سیما هر روز، این کارتونها را بازپخش میکنند.
پخش کارتونهای قدیمی ذهن را به مقایسه آنها با کارتونهای جدید هدایت میکند و این مقایسه تفاوتِ فرهنگیِ شگرفی به مثابهٔ یک انقلاب در فرهنگ و مفاهیم اروپا و نیز ژاپن، بعنوان مجری رمانهای اروپایی، نشان میدهد؛ تفاوتی که در آن حیا، عزت نفس و زندگانی اجتماعی تبدیل به قهرمانگرائی، شخص پرستی و نفسپرستی و حداکثر یک رابطه عشقی متزلزل شده است.
به عنوان مثال، در کارتون خانواده دکتر ارنست و مهاجران، همهٔ اهالی خانواده، حتی کوچکترین عضو آن، مسئولیت انجام کاری را داشتند و باید حتما آن را طبق برنامه انجام داده و جزئی از وظیفهٔ خود میدانستند. این وظیفهشناسی در قالب خانواده یکی از نکاتی است که در کارتونهای جدید غایب یا کمرنگ است.
ازنکات دیگر این انیمیشنها ادب واحترامی بود که فرزندان درخصوص پدر و مادر و بزرگترهایشان رعایت میکردند. داستان فیلم تلاش میکرد با حذف یکی از اعضای خانواده ارزش وی و روابط عاطفی با وی که یکی از پدر یا مادر، خواهر یا برادر یا فرزند یا حتی بستگان دورتر بود را نشان بدهد، عنصر خانواده و کانون گرم خانوادگی و احترام به آن یکی ازنکات مهمِ همه آن کارتونها بود؛ تمام ماجرا که اتفاقاً عمدتا از داستانها و رمانهای اروپایی سرچشمه میگرفت، تلاش قهرمان داستان را معطوف به عضو دیگری از خانواده میکرد. با ملاحظه بسیاری از فیلمهای کارتونی جدید این بندها و تعهدات گسسته است و گوئی انقلابی در عواطف اروپایی رخ داده است. انقلابی که نمیتوان آن را طبیعی دانست.
از نظر پوشش نیز، لباس شخصیتهای زن و دختر در کارتونهای قدیمی از نکات قابل توجه است. مثلا دختران همگی دامن و پیراهن دخترانه به تن داشتند با جورابهای کلفت یا شلوارکهای سفید؛ زنهای بزرگسال را نیز لباسهای پوشاننده و وزین مایهٔ حجب شده بود. مسالهای که نه تنها دیگر در انیمیشنها و سریالهای مدرن و امروزی مشاهده نمیشود بلکه بر عکس این موضوع نیز با انرژی زیادی پیگیری میشود. به حدی که صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران کمتر قادر است فیلمی پیدا کند که با معیارهای عفاف و حیای انسانی همخوانی داشته باشد و قابلیت اصلاح نیز داشته باشد.
سوال این است که این گریز از حیا و عفاف از برای چه قصدی در فرهنگ اروپا ایجاد شده است. این کارتونها حداکثر مربوط به ۳۰ سال پیش هستند و داستانهای این رمانها به بیشتر از یک سده نمیرسند.
این مطلب برای تریبون نوشته شده
تشکر
ولی ربطش با فرهننننننننننننگ ما چیه
اونا تغییر کردن ما هم تغییر کردیم دیگه
می دونید که اونا مربیایی ما هستن
شیطون خیرشون بده
دمششون گرم اگر اونا نبودن ما نمی دونستیم الان آرنولد کیه
داداش کایکو کیه؟
هنا کیه؟
و…
الان اونا رو ما نمیی دیدیم پس چی می دیدیم
خب اون کامنتم رو که تایید نکردی…اشکالی نداره
“معیارهای عفاف و حیای انسانی همخوانی داشته باشد”
معیارهای جمهوری اسلامی یا انسانی؟
اینها خطوط قرمز بی حد و حصر جمهوری اسلامی و به تبع اون بوقهای این رژیم هست.
طالبانی با همه چیز برخورد می کنند…
نگاه بفرمایید هنوز این موجودات از ابزارهای موسیقی رو در تلویزیون نشان نمی دهد….(مسخره تر از این؟)
و دشمنی سر سختی با موسیقی دارند….(موسیقی شاخشون می زنه حتما)
این در حالی هست که مردم به شدت تشنه موسیقی گوش دادن هستند و این تحریم مضحک جمهوری اسلامی و رسانه هاش رو با تماشای کانال های موسیقی ماهواره دور می زنند….
و این در حالی هست که هیچ شبکه عربی من ندیدم که درش موسیقی و حتی آواز خواندن زن نشان ندند…(عربستان ور مطمئن نیستم)
اینها به دلایل سیاسی شدند کاسه داغ تر از آش…و تاکیدشون بر چیزهاییست که هیچ سود و صرفه ای اون تاکید ها برای جامعه و ملت نداره..
چیزهایی مثل تحریم موسیقی و فضولی در حجاب…
خطور قرمز اینها فضاحت باره مسخره و بی در و پیکر هست..
بیشترش هم بر میگرده به زنان….
این در حالی هست که اکثر مردم داند ماهواره و رقص و آواز و موسیقی نگاه می کنند و مشکلی با این چیزا ندارند…
در انتخاب فیلمها و سریال های سازمان متحجر صدا وسیمای جمهوری اسلامی فقط یک عامل مد نظر قرار می گیره و اون هم پوشش زنان هست…
به خاطر همین هست که اکثر سریالهایی که نشون می دند یا جومونگ و دونگ یی و اوشین و فلان و چنان هست یا سریال های پلیسی که زنان کم لباس توشون کمتره…
نوشتۀ قبلی شما به اندازه کافی بلند بود که من وقت خواندنش را نداشته باشم یا جای انتشار آن در یک وبلاگ باشد بنابراین خیلی خوب است که شما مختصر و مفید بنویسید تا منظور خود را برسانید. ما وقتی از فرهنگ صحبت می کنیم از عبارتی همچون حیا و عفت سخن می گوئیم نظر شما در خصوص حیا و عفت چیست؟ فرهنگ ایرانی یا اسلامی ما ، ما را توصیه به حیا و عفت می کند اما گویی شما معیار فرهنگ خود را شبکه های عربی یا مجالس رقص و تن فروشی دانسته اید. ما باید از شما بپرسیم که آیا زمان حیا و عفاف به سر آمده؟ و دیگر نام حیا و عفاف معادل تحجر است؟ از نظر بنده، حیا و عفاف نیاز حیات بشری و زندگی اجتماعی است. جوامعی که فاقد حیا و عفاف بگردند، جوامعی محکوم به مرگ و واپس ماندگی هستند همانطور که آمارهای خانواده در اروپا و آمریکا و سایر کشورهائی که به سمت فرهنگ غربی رفته اند، این را نشان می دهد. مثلا در برخی کشورهای اروپائی بیشتر از ۶۰ درصد فرزندان، بدون ازدواج و عهد زندگی متولد می شوند. این نمونه کاملی از واپس ماندگی است که جمهوری اسلامی و صدا و سیما سیاست پیشگیری از پیشروی تمدن ایران به سوی این انحطاط را به خوبی پیش گرفته اند. اما گویا ما در بنیان ها با هم اختلافات عمیقی داریم. سوال از همان نظر شما در خصوص عفاف و حیا شروع می شود که منتظر پاسخ شما هستم.
حیا و عفت چیز بدی نیست…
ولی اگر مساوی با خود مفسده ساز پنداری نباشه
کشورهای عربی که حرفشون رو زدم راه درست رو دارند می رند. آیا شنیده شدن صدای زن هم بی حیایی است؟ یا بیرون بودن موی زن؟
اگر عفت و حیا این موارد زیر باشه که زن رو و هر اثری از اون رو بر نمی تابه و در عمل و بطور غیر مستقیم زن رو “ام المافسد” معرفی میکنه، نه خیر این حیا و عفت نیست بلکه زن آزاریست و هیچ زنی نباید وقعی بر این موارد بگذاره
۱-کلا بدن باید پوشیده باشد….کافیست؟ نه خیر
۲-پستی بلندیهای بدنش هم باید پیدا نباشد….کافیست؟نه خیر
۳-صدایش هم باید کنترل شود و مفسده انگیز میتواند باشد(از این روی هست که آواز خواندن زن هم مفسده انگیز محسوب میوشد)….کافیست؟نه خیر
۴-راه رفتنش هم نباید زیاد زنانه باشد….کافیست؟ نه خیر
۵-خندیدن و عطر زدن و آرایش کردنش هم واویلاست….کافیست؟ نه خیر
۶- حرارات بدنش هم باید تحت کنترل قرار گیرد و از آن اجتناب شود….کافیست؟….نه خیر(باور کنید جایی از قول حدیثی نوشته بود)
۷-نفس کشیدنش را هم باید کنترل کند….کافیست؟ ای تا ببینیم چی میشه. اگر تمام این موارد رو رعایت کنه شاید بشه تا حدودی از بروز فساد از جانب زنان جلوگیری کرد
این موارد، زن رو محرک تمام عیار
و مرد رو تحریک شونده ی تمام عیار معرفی می کنند…
و همه چیز رو بر زن قدغن می کنند…
چون اصرار دارید بحث مفصلی را پیش بکشید، ناچارا پاسخی مفصل و درخور درج کردم.
ظاهرا شما تعریفی از حیا و عفاف در نظر خود ندارید. شما عملا عفاف و حیا را پشت سر می گذارید اما در زبان می گوئید که حیا و عفاف چیز بدی نیست! اگر حیا و عفاف چیز بدی نیست پس چرا رقص و بدن نمایی یک زن در مقابل چشم هزاران نفر از مردم را می پذیرید؟ آیا این نقض حیا و عفاف نیست؟ زنی که جلوی دیدۀ هزاران و میلیونها مرد تن خود را به عرضه میگذارد چه چیز از حیا و عفت برای او باقی می ماند ؟ آیا شما اصلا تعریفی از حیا و عفاف دارید؟
اسلام و فرهنگ ایرانی هرگز زن یا مرد رو از لذت منع نکرده، اما لذت در جای خودش … و در قالب خودش، لذت منظم و هدفمند که آسیب به دیگران نزند و خود انسان را نیز محفوظ نگاه دارد. و عفاف و حیا در این قالب تعریف می شود. تعلق لذت ها و لذت رسانی های یک زن و یا یک مرد به کانونی به نام خانواده مربوط است و این شرط سالم زیستن یک جامعه است. نمی شود هر زنی و یا هر مردی، اندام جنسی خود را به عرضۀ همگانی بگذارد ، مردان و زنان دیگر را به وسوسه بیاندازد و آنان را به خود دعوت کند و ما انتظار داشته باشیم که جامعه سالم بماند. من به از هم گسیختگی خانواده در کشورهای فرورفته در فرهنگ غربی اشاره کردم ، آمارها وضعیت بغرنجی از وضعیت خانواده در اروپا و آمریکا نشان می دهند. و یکی از دلایل از هم گسیختگی خانواده همین دریده شدن پرده های حرمت خانواده و حیا و عفاف است. نتیجه ای که اروپا از فراموش کردن عفاف و حیا گرفته نتیجۀ خوبی نبوده که حالا شما امروز آن را به قصد الگو گیری معرفی می کنید.
اگر به آمارهای جامعۀ آمریکا دقت کنید ملاحظه می کنید که هر ۲.۵ دقیقه یک بار یک گزارش تجاوز به عنف به پلیس می رسد ، موسسات بسیاری در آن کشور به جنب و جوش افتاده اند تا از گسترده تر شدن این فاجعه جلوگیری کنند اما وقتی بنیان های فرهنگ آنها بر اساس عریانی و ترک عفاف بنا شده است هر روز باید شاهد افزایش خشونت شهوت و گسترش این فاجعه ها باشند. به سایت موسسۀ rainn.org مراجعه کنید و آمار این فاجعه را ملاحظه کنید و ببینید که ترک مقولۀ حیا، هزینۀ گزافی برای انسانها دارد.
لذا سیستم اجتماعی شرق، ایران، و اسلام و اصولا انسانیت، بر مبنای خانواده شکل گرفته است. چیزی که غرب به سمت آن می رود توحش حیوانی و ترک مبناهای زیبای زندگی انسانی است. زندگی های موقتی و چند ماهه تحت عنوان Co-habiting و عدم قناعت زوجها به دلیل وجود گزینه های متفاوت و دعوت های مختلف به ترک زندگی و تعهد مشترک، صرفا بر پایۀ ترک حیا و عفاف صورت می پذیرد و در نهایت از بین رفتن جمعیت و نسل را در پی دارد. چیزی که از هر کشتاری وسیع تر است.
توجه کنید در قالب یک خانواده نه صدای زن حرام است، نه رقص زن، نه بوی زن و نه وی ام المفاسد بلکه زن بعنوان ستون و رکن خانواده نقش مثبت و سازنده ایفا می کند که در شأن جوهرۀ انسانی اوست. آن زنی ام المفاسد است که تعلقی نسبت به خانواده نداشته باشد و به دنبال مشتریان چشم چران و هوس باز ، جوهرۀ خود را به اشتراک بگذارد و هزار تکه بکند، به نحوی که برای هیچ کس هیچ لطف و مرحمتی نداشته باشد، و شغلش تن نمائی و سوسه دواندن در آرامش زندگی دیگر زنان و خانواده ها باشد و این چیزی است که خلاف حقوق بشر به طور کلی و حقوق زنان به طور اختصاصی است. این اصرار کردن برای نشان دادن مو و تن و عشوه و صدا که خاصیتهای ویژه و یکتای جنس زن است ، برای کسانی است که به دنبال اسباب بازی می گردند و صرفا از زن یک ملعبه ای که هیچ نقشی انسانی در سرنوشت بشریت ندارد می خواهند. برخی به دنبال بازار اقتصادی این کارند، و برخی به دنبال هوس بازی های کوتاه مدت خود، که هیچ کدام از این دو گروه دلشان به حال زنان نسوخته است بلکه وی را بعنوان یک دستمال کاغذی کوتاه مدت استفاده کرده و بعد از سپری شدن مدت مصرف متروک و منزوی و بدون احترام رها میکنند. برای آنها زن تنها تا هنگامی عزیز است که بتواند پاسخگوی هوس بازی یا پروژۀ اقتصادی آنان باشد و بنده دقیقا متوجه نیستم شما از این اصرار به دنبال چه هستید؟ در هر صورت پیشنهاد من به شما این است که زن یا مرد را در قالب خانواده ارج نهاده تا به شخصیت انسانی او احترام گذاشته باشید و طبیعتا حفاظت از خانواده در قالب پوشیدگی، حیا و عفاف امکان پذیر است.
سلام سیده خانم
اومدم عیددیدنی
عیدت مبارک خانم
عیدی بده. عیدی بده:دی
سلام محدثه جان
دقیقا دیروز داشتم فکر میکردم که هیچ کس تو وبلاگم نیومد عیددینی و تبریک 🙂 تو با معرفتی خانم. ممنون
عیدت مبارک
چی میشه عیدی مجازی داد؟ خودم خیلی بهش فکر کردم. به نتیجه ای نرسیدم. حتی میخواستم اگه به نتیجه ای برسم، درباره اش پست بنویسم ولی هیچی به نظرم نرسید 🙂 پیشنهادی نداری؟
پرسید از چه کارتونی بیشتر خوشت میاد ؟
گفت : از کارتن خرما
کارتن خرما خوش آمدن داره؟ کارتن لواشک، پفک بود یه چیزی 🙂
کارتن کاسنی هم خوبه البته!
سلام نظریات قابل تامل و خوبید دارید اما انتقاد پذیر هم باشید ما تو ایران بزرگترین ضعفی که داریم متاسفانه منطق یعنی باید روحیه منطق پذیری رو تقویت کنیم در خودمون شاد باشید التمای دعا سادات عزیز خدانگهدارتون
سلام علیکم
درباره جوابها به منتقد بزرگ نوشتید این نظر را؟ به نظرتان جواب های من در برابر حرف های ایشون غیرمنطقی بود؟ یا حرفای ایشون؟
فاطمه عزیزم عکسایی که گذاشتی منو برد به سالهای خوب بچگی و نوشته هات تامل برانگیز بود.ممنون. اما برای خیلی ها دیگه مهم نیست تلویزیون چی پخش میکنه. تو خیلی از خونه ها دیگه تلویزین روشن نمیشه. بچه ها بیشتر به سی دی دیدن روی آوردن نه کارتونهای تلویزیون رو میبینن نه حتی دیگه میدونن خانواده دکتر ارنست کیه.. جودی ابوت دردش چیه.. حنا چرا اینقدر غمگینه و …. البته کوتاهی صدا و سیما هم قابل چشم پوشی نیست همه چیش تکراری و حوصله سربره.ما دور شدیم.همه ی اینها هم برامون خاطره ست. موندم که مامیتونیم فرزندان خودمون رو از خیلی چیزا دور نگه داریم یانه؟؟؟؟
سلام هلیا جان
بحث من تلویزیون و چیزهایی که پخش میکنه نبود فقط. همین سیدیهای الان را میشه در نظر گرفت حتی؛ مفهومِ داستانهاش یا حتی همون پوشش کاراکترها. همون قدر که غرب فرهنگش تنزل پیدا کرده، فرهنگ ما هم تغییر کرده و میکنه و ما هم به دنبالش.
سلام
ممنونم از نظر شما
وب پر محتوایی دارید مطلب شما در مورد کارتون های دهه ۶۰ تامل برانگیز است.
سلام علیکم
متشکرم
سلام خیلی خوبه که نظرها رو میگین .همیشه حرف درست و درمون رو همه میفهمن ولی خودشون رو میزنن به اون در .. خیلی خوب جواب منتقلد بزرگ رو دادین .عاللللی