نم‌دونم کجا بود خوندم “من آدم شبم” و بعد توضیح داده بود که تو شب چقدر راحت‌تر و بهتر میتونه کارهاش را انجام بده و پیش ببره.
انگار من هم آدم شبم. سکون و سکوت شب میتونه تمرکز رو برام ارمغان بیاره و ذهن‌ی که تو شلوغی روز دوست داره بدوئه و بپره و شیطونی کنه رو رام و آروم کنه.
نشونی‌اش هم اینکه تو سکوت شب در عرض ده دقیقه پانصد کلمه از یادداشتی که باید می‌نوشتم را نوشتم ولی تو طول روز دو ساعت طول کشید تا پانصد کلمه نوشتم.
سحرتون بخیر