برای
نماز ظهر رفته بودم مسجدالنبی. تعداد ایرانیها آن سال خیلی کم بود. گفته
بودند در عربستان بیماریای آمده و خیلیها از ترسشان سفر را کنسل کرده
بودند. آخرین کاروانها هم هفته دوم شعبان آمده بودند و دیگر اعزامی از
ایران نبود.
نشسته بودم در صف جماعت و منتظر تکبیر. از چهره و پوشش
خانمهای اطرافم مشخص بود اکثرا اهلسنت هستند و پوشش من نیز مشخص میکرد
ایرانیام. امامشان که آمد و بلند شدیم برای قامت بستن، خانمی با چادر عربی
و پوشیه به صورت آمد جلویم. دستم را گرفت. چیزی در دستم گذاشت و آرام و
سریع در گوشم با لهجه فصیح گفت “لمیلاد امامنا المهدی” و رفت. آنقدر سریع
رفت که نتوانستم “شکرا” در جوابش بگویم. دستم را نگاه کردم. اسکناس یک
دلاری بود.
شیعهی مظلومِ حجازی، در روز میلادِ آقا، در مسجد پیامبرش،
همکیشی پیدا کرده و شادیاش را با ترس و سریع برایش ابراز کرده بود.
اسکناس تا شده را در دستم نگه داشته بودم و در عینِ شادی، غمگین بودم.
غمگین برای آن غریبهی آشنا و همگی شیعیانِ غریب.
امشب در دعاهایمان، همه شیعیان را یاد کنیم🌸
برچسب: تشیع
اللهم العنهم جمیعا
یکی از اعمال شب نوزدهم ماه رمضون گفتن هفتاد بار اللهم العن قتله امیرالمومنین بود. هرسال شب نوزدهم هفتاد بار تکرارش میکردم و تو ذهنم همیشه ابن ملجم بود.
ولی امسال یک مقدار روی کلماتش دقیقتر شدم؛ قتله، امیر المومنین …
چرا به جای قاتل، قتله که جمعه اومده؟ چرا علی ابن ابیطالب نیومده؟
من به این نتایج رسیدم:
کلمه قاتل نیومده چون کسی که حضرت علی را شهید کرد فقط یک نفر نبود، شاید از نظر مادی و مصداق جسمی فقط ابن ملجم قاتل حضرت بوده ولی باید کمی به عقبتر برگردیم و یادمون بیاد جریان سقیفه و چندین سال خانهنشینی حضرت و … قاتلین حضرت علی همهی آنها بودند!
شاید اینکه واژه امیرالمومنین آمده و نام حضرت علی خاصتا نیومده هم به این دلیل باشه که منظور همه امامان معصوم هستن که امیرِ مومنین و مسلمانان بودهاند؛ و با این جمله همهی قاتلین امامان رو لعن میکنیم.
وقتی روی دعاهامون دقیق میشم، میبینم چقدر تفکر و دعاهای شیعی دقیق و ریزه. مثل همین جمله سه کلمهای که بدون اینکه مستقیم حرفی بزنیم و کسی رو مورد خطاب قرار بدیم، قاتلین و غاصبین حق ائمه رو لعنت میکنیم.
اللهم العنهم جمیعا
لطفا در دعاهای این شبها، برای سربلندی دینمون و کشور اسلامیمون زیاد دعا کنید
همهی حرف همین است
عالم و آدم بسیج شدهاند که دین شما را از چنگتان در بیاورند.
این، همهٔ حرف است و حرف جز این نیست.
همه چیز برای شیطان قابل تحمل است الا ارتباط با خدا.
غرب با همه چیز میتواند کنار بیاید الا دین؛ اما کدام دین؟
مگر مسیحیت دین نیست و غرب، خود اولین مروج کلیسا نیست؟
مگر عربستان سعودی و شیوخ منطقه، مدعی دینداری نیست؟
مگر این همه دین و مکتب و عقیده توسط خود غرب در جهان راهاندازی نشده؟
مشکل بر سر اسم دین نیست.
مشکل، تشیع است؛ دینی که اتصال به ولایت دارد.
دینی که توسط غرب، شناسنامۀ بنیادگرایی برای آن صادر شده.
دینی که دشمن نمیتواند سر از کنه آن در بیاورد؛
اما به درستی آن را بزرگترین مزاحم و سرسختترین دشمن خود تلقی میکند.
عالم و آدم بسیج شدهاند که آن را از چنگتان دربیاورند، این همۀ حرف است و حرف جز این نیست.
منبع: “حرفهایی که کهنه نمیشوند” – سیدمهدی شجاعی
کجا رفتی ماه مهربان
ماه رمضون هم تموم شد.
با همین سرعت
سرعت از روزها و ساعت ها نبود
سرعت در غفلت من بود
صادقانه اعتراف میکنم از ماه رمضون امسال شاید فقط ده درصد استفاده کردم.
نمیدونم چرا … شاید می خواستم به خدا اعتراض کنم
و این من هستم که جزو “خاسرین” قرار گرفتم الان.
دلم تنگ میشه برای همه لحظات این ماه عزیز
از نماز ظهری که به جماعت “آقایم” در حسینیه امام خمینی خواندم
سحری هایی که با صدای فرزاد جمشیدی خوردم
غروب هایی که نمیدونستم اول برم نماز بخوانم یا بشینم افطار کنم
حتی برای روزهای اول این ماه که سرماخوردگی شدیدی با خودم از مکه آورده بودم و هر روز تحلیل میرفتم.
واااای که مثل همیشه کارم حسرت خوردن است.
شب عیدی، بدجور دلم گرفته. نه فقط برای تمام شدن ماه مبارک
مرثیه محرم گذاشتم … کم کم داره نزدیک میشه
صدای زنگ قافله شنیده میشه
السلام علیک یا ابا عبدالله الحسین علیه السلام
خدا جونم؛
ماه رمضونتم تموم شد و تا سال دیگه نعمت ها و خوبی هاش از ما گرفته شد.
ازت میخوام اگه هنوز گناهی برای من مونده و نبخشیدیش و میخوای به خاطر آن گناه منو عذاب کنی، به آبروی خودت قسمت میدم تا سحر امشب، از آن گناهم بگذری.
ای خدای مهربون و بزرگوارم *
* برداشتی آزاد از دعای وداع ماه رمضان
اللهم انک قلت فی کتابک المنزل علی نبیک المرسل و قولک الحق شهر رمضان
الذی انزل فیه القرآن هدی للناس و بینات من الهدی و الفرقان، و هذا شهر
رمضان قد انصرم فاسالک بوجهک الکریم، و کلماتک التامات ان کان بقی علی ذنب
لم تغفره و ترید ان تحاسبنی به او تعذبنی علیه او تقایسنی به ان یطلع فجر
هذه اللیله، او ینصرم هذا الشهر الا و قد غفرته لی یا ارحم الراحمین