لحظهی شروع و آغاز هرکاری، شاید مهمترین و اصلیترین ارکان آن مسأله باشد و همیشه سعی میشود بهترین برنامهریزیها را برای شروع کارها و پروژهها داشته باشند. مثل افتتاحیهی جشنوارهها و نمایشگاهها
چند هفتهایست به فکر نوشتن اولین پست این وبلاگ هستم، پستی که اعلام کنندهی شروع بهکار این وبلاگ و ادامهی نوشتنهای من در اینجا باشد؛ اما چیز خاصی که راضیام کند برای نوشتن، به ذهنم نمیآمد؛ تا الان.
در صحن آزادی حرم “آقا امام رضا” علیه السلام نشستهام. تمام صحن تزئین شده است و مشهد منتظر میلاد است.
شب جمعه است و زیارتی امام حسین علیه السلام
به نظرم رسید، این زمان و موقعیت بهترین است برای نوشتن اولین پست “وادی”؛ اینجا، در جوار امام رئوف
مینویسم و شب میلادشان انشالله وبلاگ را آغاز میکنم.
امیدوارم آیندهی این وبلاگ و نویسندهاش ختم بهخیر گردد.
باشد که رستگار شویم.
صلیاللهعلیکیااباعبداللهالحسین