نشستهایم کنار زمین و مربی برایمان نحوه شیرجهزدن برای گرفتن توپهای کوتاه را توضیح میدهد. دقیق شدهایم روی حرکات دست و زانو و ولو شدن! مربی روی زمین که مسئول حضور غیاب میآید کنار زمین و از مربی اجازه میگیرد و میگوید: «شنبه باشگاه تعطیله، به دوستاتون هم که امروز نیومدن خبر بدید. کسی پانشه شنبه بیاد» جملهاش تمام نشده که یکی میپرسد «چرا، مگه چی شده؟» و همزمان چند نفر دیگر جواب میدهند که «تحلیف رئیس جهوره» وسط حرفها و اظهارنظرها، میشنوم که یکی از بچهها به دوستش میگوید: تحلیف چیه دیگه؟ نگاهش میکنم. سنش قطعا از هجده سال بیشتر است و احتمالا امسال رای داده است. دوستش هم که همسن و سال خودش است، جواب درست و دقیقی ندارد که بدهد. خوب است کسی نگفت فردا هم “تنفیذ” است، تا واژگان بدون معنای دختران بیشتر شود. نسل چهارمی که اکثرا دوست دارند سهمشان از سیاست همان انتخابات و صندوق رای باشد و بس.
مسئول ثبتنام رفته و مربی دو به دو به خطمان میکند تا شیرجه برویم و تمرین ضربه به توپ در ارتفاع پایین کنیم؛ دیگر هیچ سوالی از معنای کلمات نیست!