عباد الرحمن ۱

و عباد الرحمن الذین یمشون علی الارض هونا و اذا خاطبهم الجاهلون قالوا سلاما
بندگان خاص خدا کسانی هستند که آرام و بی‌تکبر بر زمین راه می‌روند و هنگامی که جاهلان آنها را مخاطب سازند به آنها سلام می‌گویند

والذین یبیتون لربهم سجدا و قیاما
کسانی که شبانگاه برای پروردگارشان سجده و قیام می‌کنند

و الذین یقولون ربنا اصرف عنا عذاب جهنم ان عذابها کان غراماً
کسانی که می‌گویند: «پروردگارا عذاب جهنم را از ما برطرف گردان که عذابش سخت و پردوام است»

سوره مبارکه فرقان آیات ۶۳ تا ۶۵

2 دیدگاه برای “عباد الرحمن ۱”

  1. گویند روزی تولستوی نویسنده معروف روسی کلاهش را جلوی سرش کشیده بود که تقریبا

    چهره اش دیده نمی شد و در حال عبور از پیاده رویی بود که ناخداگاه تنه اش به شخصی

    خورد . آن شخص هم بلا درنگ شروع کرد به ناسزا گفتن و دست بردار هم نبود .

    تولستوی کلاهش را بالا زد و عذرخواهی کرد و در ضمن خود را معرفی کرد .

    مرد که تازه تولستوی را شناخته بود از رفتار خود پشیمان شد و با عذر خواهی به تولستوی

    گفت : چرا خود را زودتر معرفی نکردید ؟

    تولستوی جواب داد : شما آنقدر با هیجان مشغول معرفی خود بودید که مجالی برای

    معرفی من ندادید!!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *