إِذْ قالَ رَبُّکَ لِلْمَلائِکَهِ إِنِّی خالِقٌ بَشَراً مِنْ طِینٍ
به خاطر بیاور هنگامى را که پروردگارت به فرشتگان گفت: «من بشرى را از گل میآفرینم»
فَإِذا سَوَّیْتُهُ وَ نَفَخْتُ فِیهِ مِنْ رُوحِی فَقَعُوا لَهُ ساجِدِینَ
هنگامى که آن را نظام بخشیدم، و از روح خود در آن دمیدم براى او به سجده افتید.
فَسَجَدَ الْمَلائِکَهُ کُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ
در آن هنگام همه فرشتگان سجده کردند.
إِلَّا إِبْلِیسَ اسْتَکْبَرَ وَ کانَ مِنَ الْکافِرِینَ
جز ابلیس که تکبّر کرد و از کافران بود.
قالَ یا إِبْلِیسُ ما مَنَعَکَ أَنْ تَسْجُدَ لِما خَلَقْتُ بِیَدَیَّ أَسْتَکْبَرْتَ أَمْ کُنْتَ مِنَ الْعالِینَ
فرمود: «اى ابلیس! چه چیز مانع تو از سجده کردن بر مخلوقى که با قدرت خود آفریدم گردید؟آیا تکبر کردى یا از برترینها بودى؟
قالَ أَنَا خَیْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنِی مِنْ نارٍ وَ خَلَقْتَهُ مِنْ طِینٍ
شیطان گفت: «من از او (آدم) بهترم، مرا از آتش آفریدهاى و او را از گل»
قالَ فَاخْرُجْ مِنْها فَإِنَّکَ رَجِیمٌ وَ إِنَّ عَلَیْکَ لَعْنَتِی إِلى یَوْمِ الدِّینِ
خدا فرمود: «از آسمانها (و صفوف ملائکه) خارج شو که تو رانده درگاه منى و مسلما لعنت من بر تو تا روز قیامت خواهد بود»
قالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنِی إِلى یَوْمِ یُبْعَثُونَ
شیطان گفت :«پروردگارا! مرا تا روزى که انسانها برانگیخته مىشوند مهلت ده»
قالَ فَإِنَّکَ مِنَ الْمُنْظَرِینَ إِلى یَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ
خدا گفت: «تو از مهلت داده شدگانى» ولى نه تا روز رستاخیز و مبعوث شدن خلایق بلکه «تا روز و زمان معینى»
قالَ فَبِعِزَّتِکَ لَأُغْوِیَنَّهُمْ أَجْمَعِینَ إِلَّا عِبادَکَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِینَ
شیطان گفت :«به عزّتت سوگند که همه آنان را گمراه خواهم کرد، مگر بندگان مخلص تو از میان آنها»
قالَ فَالْحَقُّ وَ الْحَقَّ أَقُولُ لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنْکَ وَ مِمَّنْ تَبِعَکَ مِنْهُمْ أَجْمَعِینَ
خدا فرمود:«به حق سوگند، و حق میگویم که جهنم را از تو و هر کدام از آنان که از تو پیروى کند، پر خواهم کرد»
سوره مبارکه “ص”
آیات هفتادویک الی هشتادوپنج