گاهی فراموشت میکنم؛
یادم میرود که مراقبم هستی ولی خودت میدانی که امید اولین و آخرینم هستی و دوباره سمت خودت باز میگردم؛
آرام میگیرم در آغوشت و هایهای گریه امانم را میگیرد.
تمام امیدم به توست.
و چقدر سخت است که تمام امید کسی، تنهایش گذارد، رهایش کند.
دیگر کسی برایش نمیماند.
اگر تو مرا رها کنی، دیگر چه کسی مرا کمک کند؟
و ان خذلتنی فمن ذاالذی ینصرنی
مناجات شعبانیه