ماهیِ دل

گناهانم لباس خواری بر تنم کرده است و دوری از تو درماندگی را آرایشم شده است.
افزونی لجن گناهانم ماهی دلم را میرانده است.

ای نهایت آرزویم! ای زیباترین مطلوبم! ای تنها پاسخگویم! و ای محبوب دلم!
ماهی دلم رابا جریان زلال توبه‌پذیریت زنده گردان.

الهی البستنی الخطایا ثوب مذلتی و جللنی التباعد منک لباس مسکنتی و امات قلبی عظیم جنایتی فاحیه بتوبه منک
یا املی و بغیتی و یا سولی و منیتی …

مناجاه التائبین

یک دیدگاه برای “ماهیِ دل”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *