زمانی‌که نعمتی را داری و همیشه در کنارت حسش می‌کنی، قدرش را نمی‌دانی.
اصلا گاهی اوقات یادت می‌رود شکر کنی به خاطر بودن این نعمت در کنارت.
تلنگر و یادآوری کافیست تا یادت بیفتد که باید قدرش را بدانی و شکر کنی خدا را، به‌خاطر وجود او.
“مادر”
طی دو ماه اخیر، دو نفر از دوستانم مادرانشان را از دست دادند و برای همیشه از نعمت بوسه زدن بر دست‌های مادر محروم شدند.
به سایه‌ی عزیز و زهرا تسلیت میگویم؛ می‌دانم صبور هستند ولی طلب صبر و وسعت روح برایتان از خداوند طلب می کنم.
روح مادرانتان قرین رحمت الهی باد ان‌شالله
—————————————————-
الان که دارم این‌ها را می‌نویسم اذان صبح دارد از بلندگوی مسجد محل گفته می شود. خدا همه‌ٔ ما را، به حق رحمانیت خودش، رحمت کند ان‌شالله
از ما نیز تسلیت
ممنونم راحیل جان
انشاالله که خدا رفتگان شما رو هم بیامرزه و این دو عزیز تازه درگذشته رو هم مهمان سفره ی جده ات خانوم زهرا (س) کنه .
بازم ممنونم عزیزم و امیدوارم خدا سایه ی مامان و بابا رو سالهای زیاد بالا سرتون و به سلامت نگهداره .
وظیفه بود سایه جان
ان شالله . ممنونم
بنده هم تسلیت میگم باتوجه به نزدیکی محرم امام حسین از خداوند متعال میخواهم برسفره کرامت آن امام عزیز و یارانش مهمانشان گرداند
ان شاءالله
ممنونم مهربانم
هر روز که میگذرد جای خالیش بیشتر حس می شود و میگویند سالهای بعد دردناکتر است , زخمی است که التیام نمی یابد اما من اینطور فکر نمیکنم، مگر میشود مسلمان باشی شیعه باشی و وداع حسنین و زینبین علیهم السلام با مادرشان و داغی جانسوزتر از وداع حسین علیه السلام در صحرای کربلا با اهل بیتش را شنیده باشی و فکر کنی داغ مادرت از آن ها جانسوزتر است! خدا را سپاس میگویم که شیعه ایم.
وظیفه بود زهرا جان
احسنت بر این دید. امیدوارم حضرت زینب سلام الله علیها صبوری شان را هدیه ی راهت کنند