من مسئولم تا شوهرم را تغییر دهم*

اغلب زنان دوست دارند همه‌چیز را درست کنند. اگر کاری خراب شده باشد یا کسی در اشتباه باشد، دوست دارند آن را درست کنند.
باور این دروغ*(جمله‌ی تیتر) در چارچوب ازدواج، برای زنان موجب می‌شود او از نیازهای خود و همسرش در زندگی مشترک غافل بماند و بیشتر در جستجوی کاستی‌ها و نقص‌های همسرش باشد.

حقیقت این است که زن نمی‌تواند قلب شوهرش را تغییر دهد ولی می‌تواند با روح الاهی در تغییر قلب خودش سهیم باشد.

حتی بسیاری از زنان دیندار هم متوجه نیستند که دو اسلحه‌ای دارند که بسیار موثرتر از نق زدن، ایراد گرفتن و موعظه کردن است. اولین سلاح، “زندگی خداپسندانه” ست که خداوند برای ایجاد اعتقاد و عطش معنوی در زندگی بشر استفاده می‌کند و دیگری “دعا کردن” است. وقتی زن دائماً به صفاتی که دوست دارد در شوهرش تغییر کند، اشاره می‌کند مثل این است که شوهرش را به موضع دفاع و مقاومت می‌کشاند.
اما وقتی زن به خدا متوسل شود و از قدرت بالاتری درخواست کند تا شوهرش را اصلاح کند، امکان این تصحیح بیشتر است.

من زنان بسیاری را می‌شناسم که با صبر و ایمان به قدرت خدا و توکل به او و دعا کردن برای اصلاح شوهرانشان، شاهد چنان تغییراتی در آنها بوده‌اند که هیچ‌گونه توجیه انسانی و عقلانی برای آن اتفاق وجود ندارد به جز خداوند و همسر باایمانی که آموخت چگونه برای همسرش دعا کند.

کتاب “دروغ‌هایی که زنان باور می‌کنند و حقایقی که آنها را آزاد می‌سازد”
اثر “نانسی لی‌دموس”
صفحه ۷۹