همه آنچه برای زیارت اربعین باید بدانیم ۲

مسافت خروجی شهر نجف تا کربلا: هشتاد کیلومتر
مدت زمان پیاده‌روی: حدود سه روز و دو شب
میزان پیاده‌روی روزانه: هفت الی هشت ساعت
بهترین زمان پیاده روی: بعد از نماز صبح تا قبل اذان مغرب
بهترین روز حرکت از نجف: عصر شانزدهم یا صبح هفدهم صفر
چگونگی طی کردن: این مسیر را هم بصورت پیاده و هم با ماشین میتوانید طی کنید

توشه راه:

اولین وسیله‌ مهم گذرنامه‌تان است. یادتان باشد بدون داشتن گذرنامه معتبر که شش ماه تا تاریخ اعتبارش زمان مانده است، شما امکان خروج از کشور را نخواهید داشت. اگر بصورت انفرادی به این سفر میروید، باید از قبل ویزا تهیه کرده باشید و اگر بصورت گروهی راهی این سفر هستید، گذرنامه و ویزایتان دست مدیر کاروان است و نزدیک مرز به شما تحویل میدهند. به شناسنامه و کارت ملی هیچ احتیاجی ندارید و بهتر است اصلا با خودتان این مدارک را نبرید.

یک کیف کوچک گردنی با خودتان بردارید و گذرنامه‌تان را درون آن بگذارید تا دسترسی به آن سریع‌تر باشد. در طول سفر میتوانید پول یا وسایلی که بهتر است جای امن‌تر و دردسترس‌تری برای خودتان داشته باشند، مثل موبایل، درون آن بگذارید.

ساکی است که برای وسایلتان انتخاب میکنید نیز بسیار مهم است، بهترین ساک برای این سفر، کوله‌پشتی است. میتوانید در طول مسیر آن را به پشتتان بیندازید و راحت‌تر باشید. اگر کوله‌تان پیش‌سینه داشته باشد که بتواند کوله را به بدنتان ببندید و فیکس کنید، بهتر است. سعی کنید تاجایی که میتوانید کمترین بار و سبکترین وسیله‌ها را برای خود بردارید؛ هرچه سبک‌تر، راه رفتن‌تان در این ۸۵ کیلومتر بهتر و کمردرد و پادرد گرفتن‌تان هم کمتر است.

اگر ساکتان سنگین شد یا چند نفر باهم یک ساک برداشتید، برای راحت‌تر حمل کردنشان میتوانید یک سبد خرید چرخدار یا کالسکه بچه ببرید و ساک و وسایلتان را روی آن قرار دهید.

vaadi.ir
کوله ما بر روی سبد خرید

یکی از مهم‌ترین لوازم این سفر پاپوش است. تصور کنید می‌خواهید سه روز پیاده راه بروید، برای کمتر اذیت شدن پاهایتان و بهتر حرکت کردن، چه کفشی انتخاب میکنید؟ بهتر است کفشی که تازه خریداری کرده‌اید و زیاد آن را نپوشیده‌اید، انتخاب نکنید؛ اگر کفشی دارید که ضربه‌گیر دارد یا پایتان در آن عرق نمیکند، آن را بردارید یا هر کفش دیگری که تابحال مسیری را با آن پیاده رفته‌اید و پایتان را اذیت نکرده است. اکثر زائران عراقی برای طی مسیر از دمپایی استفاده میکنند که باعث جریان داشتن هوا در پا و بین انگشتان می‌شود. می‌توانید قبل از سفر، برای پند ساعتی با دمپایی به پیاده روی بروید و امتحان کنید با دمپایی راحت هستید یا خیر.

اگر یک دمپایی همراه داشته باشید، به راحتی می‌توانید در هر استراحت‌گاهی پاهایتان را با آب و صابون بشوئید و تمییز کنید و کمی از خستگی‌تان کم کنید و از زدن تاول که باعث می‌شود طی کردن بقیه راه برایتان مشکل شود، جلوگیری کنید.

در سه روز پیاده‌روی، شما مهمان موکب‌ها و هیات‌ها هستید که کل سال منتظر چنین روزهایی هستند تا از زائران حسین به بهترین نحو پذیرایی کنند، پس لازم نیست هیچ خوراکی با خودتان بردارید مگر انجیرخشک یا آلو و عناب اگر مزاج حساسی دارید یا مقداری مغز خوراکی و کشمش و مویز برای نیرو گرفتن هنگام پیاده‌روی.

یک شال یا کمربند طبی با خودتان ببرید و در طول مسیر کمرتان را با آن محکم ببندید. آقایان روسری، چفیه یا کلاهی همراه خود داشته باشند و سر خود را با آن ببندند تا هم از آفتاب و نور شدید در امان باشند، هم از باد و سوزهای سرد صبحگاهی. از چفیه میتوانید به عنوان حوله نیز استفاده کنید.

در طول مسیر موکب‌هایی هستند که انواع قرص و دارو به زائران ارائه می‌دهند. علاوه بر آنها هلال‌احمر ایران هم در طی مسیر فعال است، پس نگران سرماخوردگی و سردرد احتمالی نباشید؛ ولی اگر قرص یا داروی خاصی استفاده میکنید باخود بردارید. کرم پیروکسیکام، قرص متاکاربامول برای عوارض احتمالی پیاده روی طولانی حتما همراه خودتان بردارید. قرصهای تقویتی «فارماتون» یا «دیکلوفناک» هم برای پادرد و کمردرد مناسب هستند.

سه روز قرار است راه بروید و ممکن است پاهایتان عرق سوز شوند، یک پودر بچه کوچک یا پماد برای این مواقع اگر داشته باشید، خوب است.

اگر میتوانید قرص جوشان مولتی ویتامین یا قرص معمولی مولتی ویتامین همراه خودتان ببرید و روزی یک عدد استفاده کنید تا قوای از دست رفته‌تان بازیابی شود. قرص جوشان ویتامین ث هم برای جلوگیری از سرماخوردگی احتمالی، به همراه داشته باشید.

نزدیک غروب آفتاب تا حدود ساعت ده صبح هوا سرد است. بهتر است لباس گرم دکمه‌دار یا زیپ داری همراه خود داشته باشید تا بتوانید به راحتی بپوشید و دربیاورید. یا چند دست لباس متوسط همراه داشته باشید و روی هم بپوشید.. پیشنهاد ما این است یک کلاه، دستکش و جوراب گرم هم در ساکتان قرار دهید. اگر چتر کوچک و کم حجمی دارید حتما آن را نیز در ساکتان قرار دهید، ممکن است امسال باران، زایران را در طول مسیر همراهی کند.

اگر خیلی به مکان خواب‌تان حساس هستید، دو ملافه نازک و سبک یا کیسه خواب همراه خود داشته باشید و شبها از آن استفاده کنید.

بردن موبایل به اماکن مقدسه عراق امکان‌پذیر نیست و نمیتوانید از قران و مفاتیح درون آنها استفاده کنید، پس یک کتاب اعمال و زیارات این سفر حتما همراه خود داشته باشید.

حتما دوربین عکاسی یا موبایل دوربین دار همراه خود ببرید، صحنه‌هایی در این سفر می‌بینید که هیچ‌وقت دیگر در زندگی‌تان تکرار نمی‌شود.

شارژر موبایل، یا اگر دوربین باخودتان میبرید، شارژر دوربینتان را فراموش نکنید. پاوربانک نیز اگر دارید، با خود ببرید.در حسینیه های بین راه، پریز برق کمتر از تعداد زائرین ساکن در آن است، اگر میتوانید یک سه راهی با خودتان ببرید تا از یک پریز چند نفر بتوانند استفاده کنند. با اینکار هم وسیله خودتان شارژ میشود هم دیگران برایتان دعا میکنند.

یکسری روضه، سخنرانی و مرثیه‌خوانیهای خوب و گلچین از اینترنت دانلود کنید و در گوشی همراهتان یا اگر ام پی تری دارید، بریزید و در طول مسیر به آنها گوش دهید.

IMG_5426

اختصاصی آقایان

یک چفیه یا شال حتما به همراه داشته باشید. در طول پیاده‌روی هم می‌توانید سرتان را با آن ببندید و هم کمرتان را. اگر با خود کلاه برداشته‌اید که چه بهتر. سعی کنید سر و گوش‌هایتان در مسیر پوشیده باشد تا هم در طول روز از آفتاب و نور مستقیم خورشید در امان باشید و هم‌زمانی که هوا سرد می‌شود از سوز و سرما. کمرتان را هم با همان شال یا اگر کمربند طبی دارید، ببندید. این کار باعث می‌شود هم بهتر راه بروید و هم کمردرد نگیرید.

 

اختصاصی خانم‌ها

اکثر خانم‌ها در این سفر پوشش چادر دارند. برای ورود به اماکن متبرکه نیز پوشش چادر الزامی است. اگر در ایران چادر به سر نمی‌کنید فراموش نکنید یک چادر مشکی با خودتان داشته باشید.

پوشیه وسیله‌ای است که اغلب زنان عرب با آن صورت خود را می‌پوشانند. در این سفر، مخصوصا زمان پیاده‌روی اگر پوشیه داشته باشید، بسیار به کارتان می‌آید و علاوه بر حفظ حجاب، صورتتان را در برابر سرما، نور خورشید و گردوغبار محافظت می‌کند. پوشیه را در ایران هم می‌توانید تهیه کنید ولی پیدا کردنش در مغازه‌های نجف راحت‌تر است. خودتان هم می‌توانید یک پارچه مشکی را کمی بزرگ‌تر از صورتتان مستطیل شکل ببرید و به ۲ سر آن کش بدوزید و از آن مانند پوشیه استفاده کنید.

حواستان به بهداشت فردی‌تان باشد. وسایلی که فکر می‌کنید در این سفر احتیاج‌تان می‌شود را حتما همراه داشته باشید؛ از لباس‌های نخی تا لوازم بهداشتی.

چه پولی ببریم؟

با توجه به عدم ثبات نسبت دینار عراقی و ریال ایرانی، در عراق تجار برای سهولت کار، یک نرخ تقریبی تبدیل در نظر می‌گیرند که گاه‌به‌گاه تغییر میکند و این نرخ عمدتا در قیاس با نرخ تبدیل دلار چندان دقتی به همراه ندارد. بنابراین پیشنهاد می‌کنیم برای استفاده حداکثری از مبلغی که به همراه میبرید، آن را در ایران به دینار عراقی یا دلار تبدیل کنید. در صورت تبدیل کردن به دلار نیز امکان تبدیل آن به دینار در عراق وجود خواهد داشت و شما در هنگام بازگشت نیز به سهولت می‌توانید آن را به ریال تبدیل نمائید.

حتما مبلغ مطمئنی با خودتان داشته باشید که در آنجا با مشکل مواجه نشوید. مخصوصا اگر انفرادی به این سفر رفته‌اید علاوه بر مبالغی که برای رفت و برگشت و اسکان آنجا در نظر گرفته‌اید، مبلغ بیشتری را با خود داشته باشید تا اگر در آنجا مشکلی پیش آمد بتوانید از آن استفاده کنید. چون آنجا هیچ عابر بانکی وجود ندارد که بتوانید از آن پول بگیرید و ممکن است کسی را نیز پیدا نکنید که به شما قرض دهد.

بعضی از فروشندگان یا راننده‌های عراقی با چک پول‌های ایرانی آشنایی ندارند. اگر چک پول ایرانی همراه خود میبرید، بهتر است آن را در صرافی‌ها به دینار عراقی تبدیل کنید.

مبالغی را نیز که با خود میبرید در چند جای مختلف کیف و لباستان بگذارید. همه‌ی مبلغ را در یک جیب یا کیف پولتان نگذارید و احتمال این را بدهید که ممکن است کیفتان را گم کنید.

زمان سفر

کاروان‌های ایرانی اکثراً مسیر نجف به کربلا که هشتاد کیلومتر است را پیاده‌روی می‌کنند. پیمودن این مسیر بصورت پیاده تقریبا سه روز طول میکشد. شما میتوانید سفرتان را طوری برنامه ریزی کنید که دو روز یا یکروز در نجف بمانید و روز هفدهم صفر از نجف به سمت کربلا حرکت کنید و شب بیستم، یعنی شب اربعین به کربلا برسید. شب و روز اربعین در کربلا باشید و فردا یا یکروز بعدش به کشور بازگردید. میتوانید یکروز هم به زیارت کاظمین بروید. اگر هوایی به این سفر میروید و پروازتان به بغداد است، بهتر است زیارت کاظمین را همان ابتدای سفر انجام دهید، ولی اگر زمینی رفته اید یا با پرواز نجف، بهتر است بعد از کربلا به کاظمین بروید.

زائران کوچک

اگر می‌خواهید با بچه‌ها پیاده‌روی اربعین را تجربه کنید باید حواستان باشد که شرایط سفر را با توجه به شرایط کودک خود هماهنگ کنید. اگر تصمیم گرفته‌اید همراه کودک خردسالتان به این سفر بروید، باید تمام جوانب و مشکلاتی که ممکن است برایتان به‌وجود‌ آید را قبل از آغاز سفر درنظر بگیرید. شما باید وسایل بیشتری با خود بردارید تا هم خودتان و هم کودکتان شرایط بهتری داشته باشد. فراموش نکنید که باید صبر و تحملتان را در این سفر، از قبل بیشتر کنید و برای بازی با کودکتان زمان و وقت بگذارید.

اگر کودک شما زیر ۶ سال سن دارد، حتی اگر طاقت نشستن طولانی در کالسکه را ندارد، کاسکه را با خودتان ببرید. در طول پیاد‌ه‌روی می‌توانید وسایلتان را به دسته‌های کالسکه آویزان کنید، پس حتما از سلامت چرخ‌ها و میله‌هایش مطمئن باشید. کاور یا روکش بارانی کالسکه را نیز حتما ببرید. علاوه بر آن گردوخاک فراوانی در برخی نقاط پیاده‌روی وجود دارد، کاور کالسکه را کامل بکشید تا کودکتان اذیت نشود. اگر کالسکه خراب شد، نگران نباشید، در طول مسیر افرادی هستند که صلواتی کالسکه‌تان را روبه‌راه می‌کنند.

IMG_5470

یک پارچه یا چفیه بزرگ نخی به همراه داشته باشید. روزها مخصوصا نزدیک ظهر که هوا گرم می‌شود، آن را کمی خیس کنید و روی کالسکه بیندازید تا آفتاب و گرما فرزندتان را بی‌تاب و خسته نکند.

حتما چند ماسک بهداشتی همراه خود داشته باشید. هرچند احتمالا کودکان تحمل نگهداشتن ماسک بر دهان و بینی را بیشتر از ۱۵دقیقه ندارند، ولی زمانی که گردوخاک بلند می‌شود، همان ۱۵دقیقه نیز سودمند است.

در طول مسیر چادرهای هلال‌احمر وجود دارد ولی برای مواقع اضطراری داشتن کمی دارو کمک‌تان می‌کند. مثل شربت استامینوفن و سرماخوردگی کودکان یا قطره برای رفع تب یا اسهال، پماد سوختگی هم همراه داشته باشید.

اگر کودکتان پوشک می‌شود، به مقدار کافی پوشک بردارید. البته آنجا پوشک پیدا می‌شود ولی بهتر است پوشکی که از قبل امتحان کرده‌اید استفاده کنید تا از سوختگی یا مشکلات احتمالی جلوگیری کنید.

اگر فرزندتان راه می‌رود، حتما علاوه بر کفش، یک دمپایی برایش بردارید. این سفر طولانی است و فرزندتان اگر تمام راه کفش داشته باشد، اذیت می‌شود. علاوه بر این، موقع‌ استفاده از سرویس بهداشتی یا اسکان در موکب‌ها پوشیدن یا درآوردن دمپایی راحت‌تر است.

شب‌ها و سحرها تا حدود ساعت ۹ صبح، هوا سرد است. لباس گرم مثل کاپشن، شال گردن، دستکش و کلاه را فراموش نکنید. حتما یک پتوی کوچک هم بردارید تا وقتی کودکتان در کالسکه است رویش بیندازید و یا عنوان پوشش از سرما، روی خود کالسکه بیندازید طوری که محوطه داخلی کالسکه را بپوشاند. می‌توانید یک کیسه آب گرم هم داشته باشید و با احتیاط از آن برای گرم نگه داشتن فضای داخل کالسکه استفاده کنید.

درصورتی که مشکلی مانند بیماری یا کم‌توان شدن برای خودتان یا فرزندتان به‌وجود آمد، به هیچ وجه اصرار به ادامه راه به‌صورت پیاده نداشته باشید. در کنار جاده می‌توانید سوار ماشین شوید و در ورودی شهر کربلا منتظر همسفرانتان بمانید.

اگر کودکتان غذاخور است، حتما قاشق و چنگال کوچکی همراه خود ببرید. یک ظرف غذای دردار هم بردارید تا اگر در زمان ناهار یا شام، کودکتان میل به خوردن نداشت، مقداری از غذا را نگه دارید و هرزمانی کودکتان گرسنه شد، به او بدهید.

خوراکی‌هایی که خوب است برای کودکتان ببرید

  • بهتر است برای روزهای پیاده‌روی برای کودکتان مقداری خوراکی همراه داشته باشید. خوراکی‌های مختلفی مانند ذرت بو‌داده، آبنبات چوبی، نخودچی کشمش، گندمک و برنجک، چوب‌شور، پاستیل، بیسکوییت‌های کوچک که کم‌حجم هستند تهیه و در بسته‌های کوچک تقسیم‌شان کنید. این کار باعث می‌شود در دفعات مختلف به کودکتان، خوراکی‌های مختلفی دهید که برایش جذابیت دارد و اگر هم کودکی در کنارتان بود، از آن بسته‌ها به او نیز بدهید. حتی می‌توانید خوراکی‌ها را به نیت نذری بدهید تا هم ثواب کنید هم کودکان دیگر را خوشحال کنید و هم فرزند خودتان بخشش را یاد بگیرد.
  • بهتر است کمی سنجد هم داشته باشید برای زمان‌هایی که کودکتان اسهال می‌شود و همچنین کمی برگه زرد آلو یا آلو و انجیرخشک و لواشک برای زمان‌هایی که دچار یبوست می‌شود.
  • یک زیرانداز کوچک داشته باشید تا زمان‌هایی که فرزندتان می‌خواهد غذا یا خوراکی بخورد، زیرش پهن کنید تا فرش و فضای موکب کثیف نشود. می‌توانید از یک چفیه یا چند تکه سفره یکبار مصرف استفاده کنید.
  • در طول مسیر پیاده‌روی میوه‌های مختلفی مثل موز، پرتقال، سیب یا آبمیوه به زائران داده می‌شود. حتما هر روز به کودکانتان میوه شسته دهید. بعضی از موکب‌ها هم شیر داغ توزیع می‌کنند و می‌توانید از آن به بچه‌ها بدهید.

اسباب بازی‌هایی که خوب است با خود داشته باشید

  • مقداری اسباب‌بازی همراه خود داشته باشید تا فرزندتان با آنها سرگرم باشد. سعی کنید اسباب‌باز‌ی‌های کم‌حجم و سبک با خودتان ببرید. زمان انتخاب اسباب‌بازی این احتمال را بدهید که ممکن است آنها را گم کنید یا جا بگذارید، پس چیزی انتخاب کنید که با از دست دادنش، زیاد ناراحت نشوید.
  • اگر با کاروان به این سفر می‌روید و می‌دانید بچه‌های دیگری نیز در کاروان هستند، می‌توانید با والدین آنها هماهنگ کنید تا هرخانواده یک نوع اسباب‌بازی بیاورد.
  • اصولا حل اختلاف بین بچه‌ها درباره اسباب‌بازی، کار سختی است. بهتر است اسباب‌بازی‌ای به همراه داشته باشید که بشود چند بچه با هم بازی کنند؛ مثلا بادکنک یا توپ‌ بادی که هم کم‌حجم است و می‌توانید هربار بادش را خالی کنید و هم چند بچه می‌توانند با هم بازی کنند. یا می‌توانید از بازی‌های سنتی مثل لی‌لی‌حوضک یا اتل‌متل‌توتوله کمک بگیرید و خودتان همراه بچه‌ها شوید و لحظاتی آنها را سرگرم کنید.
  • کتاب را فراموش نکنید. مخصوصا اگر کودکتان عادت دارد قبل از خواب برایش کتاب بخوانید. کتاب‌هایی که تصاویر زیاد و رنگارنگی دارند، برای بچه‌ها جذاب‌تر هستند.
  • می‌توانید یک بسته نی با خودتان داشته باشید. هم برای نوشیدن مایعات از آنها استفاده کنید، هم بعضی‌هایشان را برای بازی کودکتان کنار بگذارید؛ مثلا با قرار دادن نی‌ها کنار هم، برایش تصویر بسازید.

مطالب قبلی درباره سفر اربعین را نیز بخوانید:
همه آنچه برای زیارت اربعین باید بدانیم ۱
همه آنچه برای زیارت اربعین باید بدانیم ۳
همه آنچه برای زیارت اربعین باید بدانیم ۴
همه آنچه برای زیارت اربعین باید بدانیم ۵

همه آنچه برای زیارت اربعین باید بدانیم ۱

از اوایل محرم امسال، برای چند مجله و روزنامه مطالب مختلفی درباره پیاده‌روی اربعین نوشتم. قسمت‌های مختلفی از مطالب رو اینجا میگذارم. بعضی از مطالب ممکنه برای امسال دیگه کاربردی نداشته باشه ولی برای زائرین سالهای بعد، مفید است. (بخاطر طولانی بودن مطلب، آن را در چند پست مختلف منتشر میکنم) التماس دعا

تاریخچه

زیارت اباعبدالله در روز اربعین در طول تاریخ جایگاه عظیمی داشته و احادیث زیادی از ائمه و توصیه‌های فراوانی از علمای دین در رابطه با زیارت اربعین داریم و در حدیثی از پیامبر یکی از پنج علامات مومن، زیارت اربعین ذکر شده است. طبق اسناد تاریخی جابر بن عبدالله انصاری که از یاران پیامبر بود و بخاطر نابینایی نتوانست امام حسین را در کربلا یاری دهد، نخستین زائر اربعین کربلا در ۱۳۷۵ سال پیش، یعنی چهل روز پس از واقعه عاشورا سال ۶۱ هجری است.

در برخی اسناد تاریخی آمده در زمان شیخ انصاری زیارت اربعین با پای پیاده رسم بوده ولی بعد از ایشان در دوره ای فراموش میشود و شیخ میرزا حسین نوری مجددا این سنت را در عید قربان، احیا میکنند و هرساله تا سال ۱۳۱۹ هجری، پای پیاده به زیارت اباعبدالله میرفتند.

در طول تاریخ این سنت پیاده‌روی با پای پیاده کم و بیش وجود داشته است. در قرن اخیر نیز در زمان حکومت حسن البکر بر عراق این پیاده‌روی هرساله انجام میشد تا سال ۷۶ میلادی که بین زائرین و نیروهای حکومت درگیری و کشتاری رخ داد و سالهای بعد این حرکت بصورت علنی انجام نگرفت. در زمان حکومت صدام نیز بعضی از سالها صدام برای تظاهر به شیعه‌گری اجازه پیاده‌روی را به مردم میداد ولی اکثر سالها این حرکت بصورت مخفیانه و توسط بعضی از مردم و علما با حرکت در شب انجام میگرفت. تا بعد از سقوط صدام دوباره این حرکت عظیم آغاز شد و هرسال باشکوه‌تر از سال قبل برگزار میشود.

امام صادق(ع) درباره ثواب زیارت امام حسین(ع) با پای پیاده می‌فرماید: کسى که با پای پیاده به زیارت امام حسین(ع) برود، خداوند به هر قدمى که برمى‏دارد یک حسنه برایش نوشته و یک گناه از او محو مى‏فرماید و یک درجه مرتبه‏اش را بالا مى‏برد، وقتى به زیارت رفت، حق تعالى دو فرشته را موکل او مى‏‌فرماید که آنچه خیر از دهان او خارج می‌شود را نوشته و آنچه شر و بد است را ننویسند و وقتى برگشت با او وداع کرده و به وى مى‏‌گویند: اى ولىّ خدا! گناهانت آمرزیده شد و تو از افراد حزب خدا و حزب رسول او و حزب اهل‌بیت رسولش هستی، به خدا قسم! هرگز تو آتش را به چشم نخواهی دید و آتش نیز هرگز تو را نخواهد دید و تو را طعمه خود نخواهد کرد.(کامل الزیارات ص۱۳۴)

photo_2015-11-24_16-13-57

گرفتن گذرنامه

برای رفتن به هر سفر خارج از مرزهای کشورمان، شما به گذرنامه معتبر که شش ماه تا پایان تاریخ اعتبارش باقی مانده است، احتیاج دارید. اگر تابحال گدرنامه نداشته‌اید یا تاریخ اعتبار ش تمام شده یا کمتر از شش ماه، اعتبار دارد، فورا برای گرفتن گذرنامه اقدام کنید تا به مشکلی برای رفتن برنخورید.

قبل از رفتن به شعب پلیس به اضافه ده، این مدارک را آماده کنید و با خودتان ببرید

  • عکس: اگر یک عکس شش در چهار تمام رخ رنگی با زمینه سفید که در شش ماه اخیر گرفته‌اید، دارید که کارتان راحت‌تر است ولی اگر چنین عکسی ندارید به نزدیکترین عکاسی بروید و بگویید برای گذرنامه میخواهید عکس بگیرید. اغلب عکاسی‌ها شرایط عکس گذرنامه را میدانند ولی شما هم اگر آقا هستید بدانید: پیشانی و گوش‌هایتان باید در عکس مشخص باشد، کلاه، عینک، کراوات و زیورآلات نباید داشته باشید و چون زمینه پشت سرتان باید سفید باشد، لباس رنگی یا تیره بپوشید تا با زمینه عکس یکسان نباشد.
    اگر خانم هستید، حجابتان در عکس باید کامل باشد، گردی صورتتان مشخص باشد، آرایش و زیورآلات نداشته باشید و روسری یا مقنعه ساده و تیره داشته باشید.
    این نکته را هم یادتان باشد که عکسی که میخواهید برای صدور گدرنامه‌تان بدهید نباید با عکس شناسنامه و کارت ملی‌تان، یا گذرنامه قبلی‌تان یکسان باشد.
    کپی مدارک: از صفحه اول شناسنامه‌تان و کارت ملی‌تان کپی بگیرید و به همراه اصل‌شان با خودتان ببرید. اگر کارت ملی ندارید باید از دفتر پیشخوان دولت، تائیدیه شماره ملی بگیرید.
    نکته: اگر بالای پانزده سال دارید، شناسنامه‌تان حتما باید عکسدار باشد.
    فیش واریزی: به یکی از شعب بانک ملی بروید و دو فیش واریزی بگیرید. در یکی از فیشها مبلغ هفتاد و پنج هزار تومان به حساب ۲۱۷۱۱۵۱۳۰۱۰۰۷ اداره گذرنامه نیروی انتظامی را بنویسید و در فیش دیگر مبلغ سه هزار و هفتصد و پنجاه تومان (اگر ساکن تهران هستید) به حساب ۳۱۱۱۰۰۰۰۴۸۰۰۶ شهرداری تهران بریزید؛ و اگر ساکن شهرهای دیگر هستید شماره حساب شهرداری شهرتان را از بانک یا از دفاتر پلیس بعلاوه ده بگیرید. یادتان نرود از طریق اینترنت یا خودپرداز این مبالغ را واریز نکنید چون قابل قبول نمیباشد و یا از طریق بانک باید این پرداخت انجام شود یا درصورت داشتن دستگاه کارتخوان در پلیس +۱۰ می‌توانید این پرداخت را انجام دهید.
    فرم: وقتی همه مدارکتان را آماده کردید به دفاتر خدمات الکترونیک انتظامی یا همان پلیس +۱۰ بروید و از قسمت مربوط به گذرنامه تقاضای فرم و شناسه کنید و آن را پر کنید و بعد از تکمیل به همراه مدارکتان به مامور مربوطه تحویل دهید. البته میتوانید از قبل هم این فرم را تهیه کنید و با حوصله و صبر در منزل آن را پر کنید، مخصوصا خانمهای متاهل یا فرزندان زیر هجده سال که باید اجازه داشته باشند. (که بعدا ذکر میکنیم)
    • اگر کمتر از پانزده سال دارید گواهی اشتغال به تحصیل و دفترچه بیمه یا گدرنامه قبلی تان را به همراه داشته باشید

موارد خاص آقایان:
• اصل و کپی کارت پایان خدمت یا معافیت هوشمند و یا موافقت‌نامه سازمان وظیفه عمومی اگر مشمول هستید را باید به همراه داشته باشید. یادتان باشد کارتهای قدیمی قابل قبول نیستند و حتما باید کارت پایان خدمت یا معافیت جدید و هوشمند داشته باشید. اگر هنوز کارت جدید نگرفته‌اید نگران نباشید به همراه مدارکی که برای تعویض کارت پایان خدمت لازم است به پلیس بعلاوه ده مراجعه کنید و درخواست تعویض کارتتان را بدهید، بعد از گذشت یکروز با همان برگه ثبت درخواست کارت، میتوانید درخواست صدور گذرنامه بدهید.
• اگر دانشجو یا دانش‌‌آموز هستید باید از محل تحصیلتان گواهی اشتغال به تحصیل داشته باشید.

موارد خاص خانم‌ها:
• بالاتر گفتیم که خانم‌های متاهل باید اجازه همسر و فرزندان زیر هجده سال اجازه پدر یا قیم قانونی‌شان را داشته باشند. در همان فرم‌ی که از دفاتر میگیرید، قسمتی برای اینکار اختصاص داده شده که همسر یا پدرتان باید آن قسمت را پر کنند و به محضر بروند تا آن را مهر و تائید کند.
• اگر همسرتان فوت کرده است باید اصل گواهی فوت ایشان یا اصل شناسنامه باطل شده شان را داشته باشید.
• اگر از همسرتان جدا شده اید، اصل طلاقنامه تان را به همراه داشته باشید.
اگر از قبل گذرنامه داشتید و تاریخ اعتبارش تمام شده و الان میخواهید آن را عوض کنید، همه‌ی مدارکی که بالا گفتیم را باید داشته باشید ، بعلاوه اینکه اصل گذرنامه قبلی‌تان را هم باید با خود به پلیس +۱۰ ببرید.

نکات:
1. یادتان باشد که خودتان حتما باید شخصا به دفاتر مراجعه کنید و هیچ عذری برای نبودن خود شخص متقاضی، قابل قبول نیست.
2. اگر بعد از پانزده روز از تقاضایتان، گذرنامه به آدرسی که در فرم نوشته‌اید ارسال نشد با شماره ۶۶۹۱۹۵۹۷ تماس بگیرید.
3. دفاتر مبلغی برای کارمزد و فرم مطابق تعرفه‌ای که دارند از شما دریافت میکنند.

قابل توجه دانشجویان پسر

دانشجویانی که فارغ‌التحصیل نشده‌اند و کارت پایان خدمت ندارند چگونه باید مجوز خروج از مرز بگیرند؟

  1. در قدم اول باید به دانشگاه محل تحصیلتان بروید و از بخش آموزش دانشکده‌تان نامه اشتغال به تحصیل بگیرید. فراموش نکنید حتما بگویید که نامه را برای نظام‌وظیفه و خروج از کشور می‌خواهید تا مدت زمان حدودی سفرتان را در آن قید کنند.
  2. به سازمان نظام وظیفه بروید. باید چند فرم از نظام وظیفه بگیرید. فرم‌هایی مربوط به تعهد برگشت به کشور و فرم واریز ودیعه. شما برای خروج از کشور، باید مبلغ ۲میلیون تومان در بانک ودیعه بگذارید. این مبلغ زمان بازگشت‌تان به کشور، به‌حساب شما در بانک قوامین برمی‌گردد. پس در این بانک حساب باز کنید.
  3. اگر عضو بسیج دانشجویی هستید، به سایت یا روابط عمومی این سازمان مراجعه کنید و درباره تسهیلات بسیج برای دانشجویانی که می‌خواهند به سفر اربعین بروند سؤال کنید.
  4. پس از واریز ودیعه شما باید ۲ کاغذ داشته باشید؛ یکی فیش واریز پول به‌حساب سازمان نظام وظیفه نزد بانک قوامین، دیگری فرمی که ممهور به مهر بانک شده و گواهی داده که این مبلغ را شما واریز کرده‌اید.
  5. فرمی که بانک مهر کرده به همراه نامه اشتغال به تحصیل و کپی دفترچه حساب‌تان و فرم تعهد بازگشت به کشور، همگی را به سازمان نظام وظیفه تحویل دهید.
  6. اگر گذرنامه ندارید، بعد از طی‌کردن این مراحل به پلیس+۱۰مراجعه و درخواست صدور گذرنامه کنید. معمولا در این ایام، گذرنامه‌ها خیلی زودتر از زمان‌های دیگر به دست‌تان می‌رسد.
  7. حتما از اداره گذرنامه یا نظام وظیفه شهرتان، پیگیر باشید که مجوز خروج از کشور برایتان صادر شده است یا خیر؟

گرفتن ویزا

اگر قصد سفر بدون کاروان و به صورت شخصی دارید باید حتما ویزا انفرادی کشور عراق را تهیه کنید. اگر چنین تصمیمی گرفته اید فراموش نکنید در هفته‌های نزدیک به اربعین باید در صف‌های طولانی بمانید و با سختی و معطلی زیاد موفق به گرفتن ویزا شوید، پس پیشنهاد ما این است که زودتر اقدام به تهیه ویزا کنید.

اگر ساکن تهران هستید، برای گرفتن ویزا باید به محل شرکت طلوع (کارگزاری رسمی سفارت عراق در تهران برای صدور ویزا) مراجعه کنید.آدرس این شرکت واقع در میدان ولی عصر «عج» ، کوچه شقایق، مسجد امام صادق «ع»، طبقه دوم است و ساعات کاری شرکت از ساعت هفت و نیم صبح تا پنج بعدازظهر است. اگر ساکن مشهد، اهواز، کرمانشاه هستید به کنسولگری عراق در شهرتان و اگر ساکن شهرهای دیگر هستید به دفاتر حج و زیارت مراجعه کنید.

برای گرفتن ویزا باید این مدارک را همراه خودتان داشته باشید:

  1. گذرنامه رسمی که از زمان اعتبارش حداقل شش ماه مانده باشد.
    2. دو قطعه عکس سه در چهار رنگی زمینه سفید
    3. هزینه صدور ویزا در تهران، ۴۰ دلار برای سفارت و سه دلار حق الزحمه شرکت است که این مبلغ را می توانید به قیمت روز دلار به تومان تبدیل کنید و با دستگاه کارتخوان در همان محل شرکت پرداخت کرد. حتی می توانید بخشی را به صورت دلار و بخشی را به صورت تومان بپردازید.

یادتان باشد هنگام تحویل مدارک حضور خود شخص متقاضی یا بستگان درجه اول‌ش الزامی است پس به امید دوست و آشنا برای بردن مدارکتان نباشید.

ویزا گروهی

اگر چند نفر باهم و بصورت گروهی می‌خواهید اقدام به اخذ ویزا کنید، این مدارک را موقع مراجعه به شرکت مربوطه به همراه داشته باشید:

  1. اصل گذرنامه تمام افراد یا کپی واضح از صفحه اصلی
    2. یک قطعه عکس ۴*۳ رنگی از صاحب گذرنامه

این نکته را بدانید که برای دریافت ویزای گروهی،حضور یک نفر به عنوان نماینده برای دریافت ویزا کافی است و نیازی به حضور تمامی اعضاء نیست.

این نکته را هم فراموش نکنید که چون برای همگی شما باهم یک ویزا صادر شده است باید در طول سفر بصورت کاروانی حرکت کنید و زمان خروج و ورود به کشور باهم باشید تا مشکلی برایتان پیش نیاید.

اگر در زمان‌های خلوت اقدام به گرفتن ویزا کنید و اول وقت مدارکتان را تحویل دهید، ساعت پنج عصر همان روز ویزایتان را تحویل میگیرد ولی در روزهای شلوغی بین دو تا ده روز ممکن است این پروسه طول بکشد.

عوارض خروج از کشور:

برای خروج از کشور به غیر از گرفتن ویزا باید عوارض خروج از کشور را هم پرداخت کنید. به یکی از شعب بانک ملی بروید و اگر قصد سفر با هواپیما را دارید مبلغ سی و هفت هزار و پانصد تومان و اگر قصد خروج از مرز زمینی را دارید مبلغ دوازده هزار و پانصد تومان جهت عوارض خروج از کشور واریز کنید. البته عوارض زمینی تقریبا هرسال برداشته میشود!

مرز مهران. پارسال
مرز مهران. پارسال

چگونه برویم؟

شما هم میتوانید از طریق مرزهای زمینی کشورمان با کشور عراق که در شهرهای مهران، شلمچه، چزابه هستند اقدام به خروج از کشور کنید و هم از طریق مرز هوایی به شهر نجف یا بغداد.

برای رسیدن به مهران، ابتدا باید به کرمانشاه و ایلام بروید. برای خروج از شلمچه باید خودتان را به خرمشهر یا آبادان برسانید و برای خروج از چزابه ابتدا باید به اهواز برسید. معمولا مهران شلوغ‌ترین و چزابه خلوت‌ترین مرز برای تردد است.

اگر قصد خروج از مرزهای زمینی را دارید میتوانید از شهر خودتان با هواپیما، یا اتوبوس و قطار یا حتی ماشین شخصی، خودتان را به شهرهای مرزی برسانید. شهرهای کرمانشاه، ایلام، آبادان و اهواز دارای فرودگاه هستند. آبادان، اهواز و خرمشهر قطار هم دارند.اگر شهرتان فاصله زیادی تا مرز دارد توصیه ما این است که از ماشین شخصی‌تان استفاده نکنید، هم بخاطر اینکه باید آن را در شهر مرزی پارک کنید و اجازه خروج از کشور با ماشین خودتان را ندارید، هم موقع بازگشت با خستگی سفر، باید کیلومترها رانندگی کنید تا به شهر و منزلتان برسید.

آن سوی مرز، ماشینهای شخصی، ون، اتوبوس و حتی کامیون و تریلی های زیادی وجود دارد که شما را به شهرهای نجف، بغداد، کاظمین میبرد. حتما مبلغ را قبل از سوار شدن با راننده طی کنید و با آگاهی سوار شوید.

اگر بصورت هوایی وارد کشور عراق شدید، باید در فرودگاه مبلغ ده دلار به عنوان عوارض ورود به کشور عراق را پرداخت کنید تا مهر ورود در گذرنامه شما بخورد.

اگر دسته جمعی سفر می کنید در ترمینال فرودگاه تاکسی و ون برای رسیدن به شهر نجف وجود دارد، پیشنهاد ما این است که حتما ون بگیرید تا قیمت کمتری بپردازید. به راننده بگوییدبه حرم امام می خواهیم برویم.

مطالب قبلی درباره سفر اربعین را نیز بخوانید:
همه آنچه برای زیارت اربعین باید بدانیم ۲
همه آنچه برای زیارت اربعین باید بدانیم ۳
همه آنچه برای زیارت اربعین باید بدانیم ۴
همه آنچه برای زیارت اربعین باید بدانیم ۵

پایان خوش

دعوایتان شده و چند ساعتی‌ است بین‌تان فقط سکوت برقرار است؟ اعصاب هردو نفرتان خرد است و سر مسائل کوچک بحث‌تان شده؟ احساس می‌کنید حرف یکدیگر را نمی‌فهمید و به درد هم نمی‌خورید؟ کمی آرام باشید!

شما ۲ نفر با تربیت‌های متفاوت هستید و وجود اختلاف بین شما یک امر بدیهی است. از قدیم گفته‌اند دعوا نمک زندگی است ولی قطعا هیچ‌کس نمی‌خواهد زندگی‌اش زیادی شور شود پس باید حواستان باشد که اختلافات را عاقلانه و هوشمندانه مدیریت کنید وگرنه زندگی‌تان دچار خطر می‌شود. اگر این اختلافات به قهر بین شما منجر شد، نباید بگذارید زیاد طولانی شود. با روش‌های مختلف باید رابطه را دوباره بازیابی کنید. بنابراین راه‌های پا پیش گذاشتن برای آشتی کردن را یاد بگیرید تا با بحران قهرهای طولانی و دلسرد‌کننده در زندگی با همسر‌تان مواجه نشوید.

  • خودت را بشناس

برای آشتی کردن عجله داشته باشید و نگذارید ساعات قهر‌بودن‌تان طولانی شود ولی نه آنقدر سریع که هنوز هیجان و ناراحتی‌تان از دعوا و کشمکش‌ها از بین نرفته باشد. کمی صبر کنید تا از لحاظ روحی آمادگی آشتی پیدا کنید و آرام شوید. وگرنه ممکن است دوباره آتش زیر خاکستر باد بخورد و افروخته شود. با خودتان کمی خلوت کنید و به موضوع دعوایتان فکر کنید.
به قول قدیمی‌ها کلاهتان را قاضی کنید و ببینید خودتان چقدر در این کشمکش مقصر بوده‌اید. رفتارتان را قضاوت کنید. این کار قدم اول برای درست کردن رفتارتان و یک آشتی صحیح است.
اگر شما به چرایی رفتار خودتان پی نبرید و درصدد اصلاحش برنیایید، آن آشتی چند روز بعد دوباره به همان دعواها و کشمکش‌ها و نهایتا قهر می‌انجامد و عملا آشتی‌تان فقط چند روز دوام خواهد داشت.

  • پیشقدم شوید

مدام به این فکر نکنید که همسرتان این بحث را شروع کرد یا نه، او بود که با شما قهر کرد و دیگر صحبت نکرد یا شما. شما دیگر یک نوجوان یا صرفا یک جوان لجوج نیستید و اینجا صحنه مدرسه و کلاس نیست. فردی که در مقابلتان است نیز دوست یا خواهر و برادرتان نیست بلکه همسر و شریک زندگی‌تان است و بحث سر زندگی و آینده شماست، پس مهم نیست شما دعوا را شروع کرده‌اید یا نه، برای آشتی شما پیشقدم شوید.
مطمئن باشید نه آسمان به زمین می‌آید و نه غرورتان جریحه‌دار می‌شود. حتی ممکن است با این پیشقدم‌شدن، احترام و ارزش شما نزد همسرتان بیشتر شود.

  • از عذرخواهی کردن نترسید

تابه‌حال هزاران انسان از دیگران به‌خاطر کار اشتباهی که کرده‌اند عذرخواهی کرده‌اند و هیچ اتفاقی برایشان نیفتاده، پس جرأت و شهامت این کار را داشته باشید و بعد از پایان دعوا و مشاجره‌تان، وقتی کمی با خود خلوت کردید و فهمیدید اشتباه از جانب شما هم بوده است، از همسرتان عذرخواهی کنید. حتی اگر او نیز مقصر بود، شما عذرخواهی کنید، مطمئن باشید همسرتان نیز از کار و رفتارش پشیمان است.

  • جداکردن جای خواب، ممنوع

قدیمی‌ها توصیه‌ای داشتند که می‌گفتند اگر بدترین دعواها را با هم داشتید، هیچ وقت جای خواب‌تان را از هم جدا نکنید. در همان اتاق خوابتان و در همان جای همیشگی‌تان بخوابید. ممکن است ناراحتی‌تان با همین کار کوچک از بین برود و با یکدیگر آشتی کنید. این نکته را فراموش نکنید که فردایش با یکدیگر درباره ناراحتی‌تان صحبت و سعی کنید مسئله پیش آمده را حل کنید.

  • راه را به هم نشان بدهید

در مواقع عادی، با یکدیگر درباره راهکارهای مورد علاقه‌تان برای آشتی صحبت کنید! مثلا بگویید، اگر روزی با هم قهر کردیم، دوست داری من چه کاری کنم؟ ممکن است بعضی‌ها دوست داشته باشند چند ساعتی به غار تنهایی‌شان فرو روند و اگر شما اقدام به صحبت و آشتی کنید، بدتر اعصابشان به هم می‌ریزد. این تجربیات از خلق و خوی یکدیگر را ممکن است در طول زندگی مشترک به‌دست آورید ولی صحبت کردن درباره آنها، شما را زودتر به نتیجه می‌رساند.

  • نامه بنویسید

گاهی نوشتن یک نامه عذرخواهی، اگرخودتان را مقصر می‌دانید یا یک نامه توضیح و شرح مشکل پیش آمده، درصورتی که همسرتان را مقصر می‌دانید، هم منجر به آشتی کردن می‌شود، هم باعث می‌شود یکسری مسائل که همسرتان درست متوجه منظور شما نشده، به‌صورت مکتوب بازتر و سوءتفاهمات برطرف شود. لحن نامه‌تان حتی اگر مقصر شما نباشید، طلبکارانه نباشد.

سعی کنید از عبارات عاطفی و عاشقانه در آن استفاده کنید. نامه را در یک مکان تأثیرگذار بگذارید. مثلا بین صفحات کتابی که شب‌ها آن را مطالعه می‌کند یا زیر بالش خوابش، طوری که قسمتی از نامه بیرون باشد و قبل خواب، چشمش به آن بیفتد. اگر هم برای خانم‌تان نوشته‌اید، جایی که موقع شستن ظرف‌ها یا بعد از آن چشمش به آن بیفتد هم مکان مناسبی است.

  • از پیامک غافل نشوید

پیامک‌های محبت آمیز و مهربانانه برای همسرتان بفرستید. حتی اگر در خانه و در یک اتاق مشترک هستید ولی با هم قهر هستید، پیامک بفرستید. خنده‌دار است؟ خب مزیتش همین است که دوباره هردویتان را شاد می‌کند و این یعنی امکان شروع مکالمه.  احساس‌ محبتی که به او دارید را در قالب کلمات نشانش دهید. اگر جمله و پیامی که می‌خواهید بفرستید از زبان خودتان باشد، خیلی بهتر است حتی اگر در ساده‌ترین جملات باشد یا می‌توانید ابیات عاشقانه‌ای که شنیده‌اید و بلد هستید برایش بفرستید. مانند این بیت: «گر تورا با ما تعلق نیست، ما را شوق هست، ور تو را بی‌ما صبوری هست، ما را تاب نیست» اگر در محل کار هستید یا از هم دور هستید، بعد از رد و بدل شدن پیامک‌ها حتما به همسرتان زنگ بزنید و بگذارید ارتباط صوتی، آن رابطه محبت‌آمیز بین شما را محکم‌تر کند.

hamshahri

  • فوت کوزه‌گری

به هیچ وجه نگذارید قهرتان طولانی شود. در حدیثی از پیامبر داریم روا نیست که مؤمن بیش از ۳ روز با برادرش قهر باشد، حال درنظر بگیرید. اگر زن و شوهر با هم قهر طولانی کنند چه اثرات جبران‌ناپدیری در روابطشان به‌وجود می‌آورد. اگر قهرتان بیشتر از یک روز طول کشید حتی اگر فکر می‌کنید مسبب قهر شما نبوده‌اید، غرورتان را کنار بگذارید و برای آشتی پیشقدم شوید. قهرهای طولانی روابط بین شما را سرد می‌کند.

وقتی که با همسرتان قهر هستید، سعی کنید در این مورد کمتر با دوستان و همکاران و بالاخص خانواده‌تان صحبت کنید چون ممکن است به‌خاطر دلخوری‌ای که دارید، تصویر نامناسبی از او برای دیگران بسازید، درصورتی که شما به‌زودی آشتی می‌کنید و آن مسائل را فراموش می‌کنید ولی تصویری که در آن زمان از شخصیت او برای دوستانتان ساخته‌اید در ذهن آنها می‌ماند.

این نکته را هیچ‌گاه فراموش نکنید که انسان ممکن‌الخطاست. اگر این صحبت را آویزه گوشتان کنید، هروقت خطا از جانب همسرتان باشد، راحت‌تر با آن برخورد می‌کنید و اگر خطا از جانب خودتان باشد با شهامت آن را قبول و عذرخواهی می‌کنید.

بعد از آشتی کردن، حتما درباره موضوع مورد بحثتان، در یک فضای آرام، همفکری کنید. اگر می‌خواهید به اشتباه خودتان اعتراف کنید مثلا بگویید من فهمیدم در فلان قضیه اشتباه فکر می‌کردم. ولی هیچ‌گاه همسرتان را وادار به اعتراف نکنید و از او نخواهید از شما عذرخواهی کند. اگر خودش بخواهد، این کار را می‌کند. گفتن و اصرار شما، وضع را بدتر می‌کند.

  • آقایان بخوانند
  1. یک ساعت قبل از ساعت همیشگی که به خانه برمی‌گشتید، به همسرتان پیامک بزنید که آماده باشد تا با هم بیرون بروید. می‌توانید به یکی از پارک‌های شهرتان بروید و کمی قدم بزنید، بستنی یا خوراکی مورد علاقه همسرتان را برایش بخرید یا به یک رستوران بروید و باهم شام بخورید. این همراهی شما با یکدیگر در محیط بیرون، باعث می‌شود سرصحبت باز شود و باهم آشتی کنید.
  2. اگر یک روز از قهر کردن‌تان گذشته و هنوز باهم آشتی نکرده‌اید، کمی در رفتار و کارهایتان ملایمت بیشتری داشته باشید و نشان دهید مایل به آشتی هستید. مثلاخریدهایی که می‌دانید همسرتان برای خانه احتیاج دارد را بخرید. خود این حرکت به همسرتان نشان می‌دهد شما، تمایل دارید آشتی کنید و به‌احتمال زیاد خود او هم پیشقدم می‌شود.
  3. برای همسرتان یک هدیه هرچند کوچک بخرید. بدانید خانم‌ها از هدیه گرفتن بسیار خوشحال می‌شوند و برایشان در این مواقع بزرگ یا کوچک، گران یا ارزان بودنش چندان تفاوتی ندارد و فقط از اینکه شما به فکر آنها بوده‌اید و برایشان هدیه خریده‌اید خوشحال می‌شوند و راه آشتی برایتان هموار می‌شود. می‌توانید یک روسری، شال، کتاب از نویسنده مورد علاقه یا حتی یک کیک کوچک بخرید. هدیه را در جای به‌خصوصی بگذارید که همسرتان توقع دیدن هدیه در آن مکان را نداشته باشد و از دیدنش ذوق‌زده شود مثلا یخچال مکان فوق‌العاده‌ای برای قرار دادن کادوی خانم‌هاست. اگر شعر زیبایی به تازگی خوانده‌اید، می‌توانید آن را در کاغذی نوشته و در کنار آیینه یا مکانی که وسایل شخصی‌اش را می‌گذارد قرار دهید.
  • خانم‌ها بخوانند
  1. وقتی هنوز همسرتان از سرکار برنگشته، خانه را تمیز کنید، غذای مورد علاقه همسرتان را بپزید. کمی به سرو وضع خودتان برسید و منتظر آمدن همسر باشید. وقتی همسرتان آمد، بعد از یک استراحت مختصر، شام را بکشید و از او بخواهید به سر سفره بیاید، وقت خوردن شام، کم‌کم سکوت را بشکنید و سر صحبت را با کلمات خیلی عادی، باز کنید مثلا از او بخواهید دیس غذا را که دست‌تان به آن نمی‌رسد، به شما بدهد یا برایش نوشیدنی بریزید و تعارفش کنید. نظرتان را درباره برنامه درحال پخش از تلویزیون بگویید. مطمئن باشید به همین آرامی تا انتهای شام با هم آشتی خواهید کرد و سفره شام را با یکدیگر جمع می‌کنید!
  2. تجربه ثابت کرده، میوه پوست کنده و آماده شده یا ظرفی از خوردنی و تنقلات مورد علاقه مردان،بالاخص چای روش بسیار مؤثری برای آشتی است. شما هم یک‌بار امتحانش کنید.
  3. اگر همسرتان اهل فیلم دیدن است، می‌توانید یکی از فیلم‌های مورد علاقه‌اش را در دستگاه پخش، آماده بگذارید و زمانی که همسرتان در هال یا اتاق تلویزیون مشغول استراحت است آن را پخش کنید و با یک بشقاب میوه یا تنقلات، کنارش بنشینید. این موضوع که همسرتان بفهمد شما به علایقش احترام می‌گذارید و آنها را می‌شناسید، برایش بسیار مهم است.
  4. اکثر آقایان، عذرخواهی کردن، مخصوصا عذرخواهی کلامی برایشان سخت است. کوچک‌ترین عکس‌العمل مردها معمولا به معنی تقاضای آشتی است را بهانه آشتی قلمداد کنید. نگذارید قهرتان طولانی شود و همسرتان به قهر طولانی عادت کند. این طولانی شدن به ضرر هردوی شماست و به زندگی‌تان لطمه می‌زند.

این مطلب برای روزنامه همشهری + نوشته شده است.

ماندن یا نماندن مسئله چیست؟

«با دخترخاله‌ها تو واتس گروه زدیم، ادت کردم، بیا مثل آن موقع‌ها دور هم خوش باشیم»، «بچه‌های دبستان، همدیگه‌رو تو تلگرام پیدا کردیم و گروه زدیم شماره‌ت رو بده، ادت کنم»، «اون کاروانی بود که چند سال پیش باهم رفتیم کربلا، تو وایبر یه گروه زدیم که بعد چند سال دوباره دور هم باشیم و خاطراتمون‌رو مرور کنیم، ادت کردم به گروه»
شما هم اگر کاربر شبکه‌های موبایلی باشید، چنین پیام‌هایی را از طرف دوستانتان دریافت کرده‌اید و در گروه‌های دوستانه، خانوادگی‌ و شغلی مختلفی عضو شده‌اید. ابتدای عضویت، این جمع‌ها و گروه‌ها شاید جذاب و سرگرم‌کننده باشند و خاطرات روزهای خوبی را برای شما تداعی کنند ولی با زیادشدن چنین گروه‌هایی و دور شدن‌شان از هدف اولیه تشکیل، عضو بودن در اکثر آنها باعث اتلاف وقت و سردرگمی شما بین هزاران پیام فورواردی و غیرمرتبط می‌شود. اگر در گروه‌های تخصصی و آموزشی هم عضو باشید، مشکل‌تان بیشتر می‌شود؛ برای مدیریت وقت و میزان فعالیت‌تان در این گروه‌ها و شبکه‌ها چه می‌کنید؟ آیا واقعا لزومی برای باقی ماندن در همه آنها می‌بینید؟
  • از خودت شروع کن

در قدم اول، از خودتان شروع کنید. اگر تصمیم دارید گروهی تشکیل دهید و دوستان قدیمی یا دوستان محل کار یا افراد خانواده‌تان را دور هم جمع کنید، قبلش کمی فکر کنید و ببینید آیا لزومی به تشکیل این گروه وجود دارد؟ آیا این جمع شدن فقط یک دورهمی مجازی است که قرار است مطالب تکراری که در هر گروهی پیدا می‌شود، در این گروه هم کپی شود، یا این جمع شدن به روابط حقیقی و نزدیک‌تر شدن اعضا به هم کمک خواهد کرد؟ ببینید در شبکه‌های مشابه دیگر چنین گروهی با همین اعضا تشکیل شده یا نه و سیر فعالیت گروه چطور بوده؟ چند نفر از اعضا در گروه باقی ماندند و به هدف اصلی برای دورهم جمع شدن پایبند بودند؟ اگر هم در شبکه‌ دیگر گروه مشابه ‌وجود دارد، دیگر لزومی به یک گروه تکراری نیست.

  • گروه قانونمند داشته باش

اگر گروهی را تشکیل می‌دهید، همان ابتدا برای گروهتان هدف تعیین کنید. گروهتان را قانونمند کنید و به اعضا بگویید برای این هدف دورهم جمع شده‌ایم؛ مثلا گروه خانوادگی‌ یا دوستی‌تان برای خبر دادن و خبر گرفتن از حال هم باشد. اتفاقات خوبی که در زندگی‌تان می‌افتد مانند ازدواج، بچه‌دار شدن، موفقیت شغلی، تحصیلی و مالی یا اتفاقات تلخ زندگی‌تان را در این گروه‌ها با دوستان یا اعضای خانواده‌تان به اشتراک بگذارید. یک گروه دوستی یا خانوادگی نباید صرفا تبدیل به گروهی برای کپی مطالب عمومی که در هر گروهی پیدا می‌شود، شود. کپی بعضی مطالب علمی، اخلاقی، سرگرمی در این گروه‌ها هیچ مشکلی ندارد ولی نباید رویه گروه شود و بیشتر مطالب گروه را تشکیل دهد. تصور کنید همین اعضای گروه در محیطی حقیقی دور هم جمع شده‌اید، چه صحبت‌هایی با هم می‌کنید؟ قطعا همه صحبت‌هایتان درباره مطلب فلان دکتر و عکس فلان بازیگر و لطیفه‌گویی نیست و اگر چنین باشد، بعد از مدتی همگی خسته می‌شوید.

  • هدفت را بشناس

اکثر ما در گروه‌هایی با موضوعات و اهداف متفاوت عضو یا اضافه می‌شویم که بودن‌مان در خیلی از آنها بدون برنامه است و گاهی فقط از سر کنجکاوی است. با خودتان رو راست باشید و فکر کنید که در این محیط دنبال چه هستید؟ به‌دنبال آموزش و یادگیری مطالب علمی هستید؟ دنبال بالا بردن مهارت‌هایی مثل هنرهای دستی هستید؟ می‌خواهید با دوستان‌تان در ارتباط و تماس باشید؟ در شهری دور از خانواده هستید و می‌خواهید حداقل به‌صورت مجازی هر روز با آنها در تماس باشید؟ به‌دنبال اخبار و سریع باخبر شدن از اتفاقات روز جامعه و جهان هستید؟ هدف خودتان را از بودن در این محیط مشخص کنید و براساس آن تصمیم بگیرید در کدام گروه‌ها بمانید. از گروه‌هایی که هدف اصلی شما نیستند و صرفا به‌خاطر تفنن و کنجکاوی در آنها مانده‌اید با شجاعت خارج شوید! به‌خودتان ثابت کنید که وقت و جوانی‌تان برایتان مهم است و آن را صرف مسائلی که برایتان فایده‌ای ندارد، نمی‌کنید.

  • کمتر فوروارد کن

از گروه ساکت و بدون فعالیت هراس نداشته باشید. حتما نباید هر روز که گوشی‌تان را چک می‌کنید، با پیام‌های زیاد جدیدی مواجه شوید! لزومی ندارد هر پیام و عکسی که برایتان می‌آید را برای بقیه ارسال کنید. مخصوصا پیام‌هایی که از صحتشان اطلاعی ندارید و فقط یک خبر و ادعا هستند. این نکته را هم فراموش نکنید که هرچقدر حجم و تعداد پیام‌ها بیشتر باشد، تأثیر کمتری بر خواننده می‌گذارد. برفرض اگر مخاطب در روز فقط ۲یا ۳ پیام اخلاقی دریافت کند، بیشتر روی آنها فکر می‌کند و برایش تأثیرگذار می‌شوند، تا وقتی با ده‌ها پیام مواجه می‌شود و گاهی حتی فرصت خواندن آنها را پیدا نمی‌کند.

  • مطلب غیرمرتبط ممنوع

برخی از گروه‌ها برای هدف خاصی تشکیل شده‌اند و فقط مطالب مرتبط با موضوعی خاص باید در گروه قرار گیرد؛ مثل گروه‌های آموزشی یا گروه‌هایی که اعضا جمع شده‌اند تا فعالیت خاصی انجام دهند؛ مثلا هر روز پیاده‌روی کنند، کتاب بخوانند، دعا بخوانند. اگر در چنین گروه‌هایی فعال هستید، به هیچ وجه مطالب غیرمرتبط و فورواردی در آنها نگذارید و برای وقت هم‌گروهی‌هایتان احترام قائل شوید. اگر خودتان مدیر چنین گروه‌هایی هستید، افرادی که بعد از چندبار تذکر شما، باز هم فعالیت غیرمرتبط در گروه داشتند را از گروه خارج کنید؛ گاهی اوقات برای ایجاد نظم و احترام به بقیه، برخورد جدی لازم است.

  • تمام شد، بفرمایید بیرون

بعضی از گروه‌هایی که دارای موضوع مشخصی هستند، بعد از مدتی، فعالیتشان تمام می‌شود. مثلا شما در گروهی عضو هستید که قرار است یکسری کتاب با هم بخوانید و درباره‌اش بحث کنید. بعد از چند‌ماه که کتابخوانی‌تان تمام شد، آن گروه هم دیگر فعالیتش تمام می‌شود. گاهی این گروه‌های متروکه، محل مطالب صرفا کپی پیستی و بی‌اساس می‌شوند. برای وقت‌تان ارزش قائل شوید و از این گروه‌ها خارج شوید؛ مطمئن باشید هیچ اطلاعات به‌درد‌بخور و مهمی قرار نیست در این گروه‌ها رد و بدل شود که شما از آن بی‌خبر بمانید!

  • دوستی خاله خرسه، ممنوع

لزومی به بودن شما در بعضی از گروه‌هایی که برای جمع شدن دوستان قدیمی تشکیل می‌شود، نیست؛ مثلا اکثر افراد گروه برایتان ناشناس هستند یا مطالبی که در گروه گذاشته می‌شود فقط مطالب کپی شده از باقی گروه‌هاست یا نظرات و نوع مطالبی که می‌نویسند با تفکرات و طرز فکر شما خیلی متفاوت است؛ از این گروه‌ها خارج شوید و نگذارید وقت‌تان صرف مطالبی شود که هیچ سودی برای زندگی‌تان ندارند. اگر دوست قدیمی در آن گروه‌ها دارید و می‌خواهید ارتباطتان را با او داشته باشید، شماره تلفن‌اش را یادداشت کنید و در یک پیغام خصوصی با او در تماس باشید.

  • شما در سرزمینی ناشناخته

گاهی وقتی برنامه پیام‌رسانی‌تان را باز می‌کنید، با گروه‌هایی مواجه می‌شوید که تازه در آنها عضو شده‌اید. نخستین کاری که می‌کنید این باشد که اعضای حاضر در آن گروه را چک کنید و ببینید آیا کسانی از دوستانتان در آنجا هستند؟ اگر از برنامه‌هایی استفاده می‌کنید که نشان می‌دهد چه‌کسی شما را به گروه اضافه کرده، دنبال آن پیام بگردید و مطمئن شوید کسی که شما را اضافه کرده از دوستانتان است. موضوع و چند پیام آخری که در گروه نوشته شده را چک کنید و اگر مطمئن شدید گروه غیرمفیدی است یا براساس اولویت‌های بودنتان در این محیط نیست و یا فردی ناشناس شما را در آن عضو کرده، از گروه خارج شوید. مطمئن باشید، نه آسمان به زمین می‌آید نه زمین به آسمان، نه شما از مهم‌ترین مطالب رخ داده بی‌خبر می‌مانید! این را مطمئن باشید که برای خودتان و وقت‌تان ارزش قائل شده‌اید. ترک گروه، آدم قوی می‌خواهد.

vaadi.ir

اعصاب‌تان را له نکنید

این شبکه‌ها با وجود تسهیل کردن بخشی از ارتباطات بین افراد، باعث تفرقه‌‌افکنی و جدل و خشونت بین کاربران هم می‌شوند. فضای مجازی به‌خاطر محدودیتی که در رساندن منظور گوینده دارد و ارتباط غیرکلامی‌ای که بین افراد شکل می‌گیرد فضای مناسبی برای بحث و گفت‌وگو نیست. علاوه بر این اکثر افراد در بحث‌های فضای مجازی خشن‌‌تر و بی‌پرواتر از محیط حقیقی هستند. پیشنهاد ما این است با دوستان صمیمی و افراد خانواده‌تان در این گروه‌ها و فضاها وارد بحث عمیق نشوید تا سوءتفاهم برای‌تان به‌وجود نیاید.

هشدار!

ساختن بعضی از گروه‌های موبایل باعث شده دیدارهای حضوری و حقیقی اعضایش به صرف اینکه از حال هم به‌صورت مجازی خبر دارند و در این گروه‌ها هرشب با هم صحبت می‌کنند، کمتر از قبل شود یا از بین برود. یکی از مضرات این گروه‌ها همین مسئله است که باید حواسمان به آن باشد. ما در دین‌مان سفارش‌های فراوانی درباره دیدار حضوری و ملاقات یکدیگر داریم و اثرات و ثواب‌های فراوانی برای آن ذکر شده است. مثلا امام‌صادق(ع) در سخنی فرموده‌اند: هنگامی که ۲برادر دینی به هم می‌رسند و باهم دست می‌دهند، خداوند با نظر رحمت به آنان می‌نگرد و گناهان‌شان، آنسان که برگ درختان می‌ریزد، فرو می‌ریزد تا آنکه آن دو از هم جدا شوند.

اصرار بر ماندن دارید؟

اگر شما فردی هستید که با وجود تمام توصیه‌ها، باز هم دوست ندارید از هیچ گروهی خارج شوید و می‌خواهید در همه گروه‌ها باقی بمانید، می‌توانید برای جلوگیری از اتلاف وقت و زمان‌تان برنامه داشته باشید. نخستین قدم اینکه این باور را در خودتان ایجاد کنید که شما تعهدی برای خواندن همه مطالبی که برایتان ارسال می‌شود ندارید! و خیلی از مطالب هیچ فایده‌ای برای شما نخواهد داشت. حتما لازم نیست هرشب عدد همه گروه‌هایتان را به صفر برسانید! بعضی از گروه‌هایی که برایتان اهمیت بالایی دارد و می‌دانید مطالبش برایتان سودمند است، را هر روز چک کنید، باقی گروه‌ها را بگذارید برای فرصت‌های تلف شده‌تان مثل زمانی که در مترو یا اتوبوس هستید و یا زمانی که منتظر هستید و کار مفیدی برای انجام ندارید. از خیلی از مطالب به‌صورت گذرا رد شوید. نگذارید مغزتان به خواندن مطالب بی‌ارزش عادت کند.

این مطلب در تاریخ چهارشنبه سیزده آبان ۹۴ در روزنامه همشهری چاپ شده است.

سایه سنگین سیاهی

از فاجعه منا حدود ۱۰روز می‌گذرد. این فاجعه دردناک و هولناک جامعه اسلامی را غرق در ماتم و عزا کرد اما عده‌ای هم در چنین شرایطی به‌دنبال ماهیگیری از آب گل‌آلود بوده‌اند.

 در این ۱۰روز انواع و اقسام پیام‌ها در شبکه‌های اجتماعی و مجازی درباره این اتفاق دست‌به‌دست شد. بیشتر این پیام‌ها شامل شبهات عقیدتی و شایعات خبری بود که با هدف خاصی به میدانی برای اسلام‌ستیزی تبدیل شد. در این میان اتفاق بدی که افتاده این است که افرادی که عواطف و احساسات آنها به وسیله این پیام‌ها مورد هجوم قرار گرفته، آنها را پخش و کپی می‌کنند. به بعضی از این پیام‌ها اشاره می‌کنیم و به آنها پاسخ می‌دهیم.

  • حج را تحریم کنیم

این شبهه و سؤال، بعد از پیش‌آمدن جریانات اخیر در مکه در ذهن بعضی از مردم ایجاد شد که چرا ایران حج را تحریم نمی‌کند، چرا با وجود حاکمیت آل سعود و وهابیون، ما به حج می‌رویم و پولمان را به دشمنان اسلام می‌دهیم؟ چرا باید پولمان را به کسانی بدهیم که شیعیان مظلوم یمن و بحرین را می‌کشند؟

پاسخ به این سؤال بسیار واضح است. حج مثل نماز و روزه، یکی از ۱۰رکن و فروع دین اسلام است و همه مسلمانان درصورت داشتن استطاعت باید آن را انجام دهند. حج، یکی از مهم‌ترین نشانه‌های اتحاد مسلمانان با یکدیگر است و هرساله فقط در موسم حج مسلمانان از سراسر دنیا کنار یکدیگر قرار می‌گیرند.دیدن این اتحاد و هماهنگی، وحدت و برادری بین مسلمانان برای دشمنان سخت و آزاردهنده است. علاوه بر این، وهابیون، شیعیان را رافضی و مشرک می‌دانند و درباره شیعیان سخنان و تعاریف ناصحیحی به پیروانشان می‌گویند. فرصت حج بهترین دفاع عملی در برابر این سخنان است که ما نباید آن را از خودمان بگیریم؛ همانطور که امامان معصوم‌ ما از فرصت حج برای گسترش معارف دینی و عقایدشان استفاده می‌کردند و با اینکه تقریبا همگی در دوران حکام طاغوت زندگی می‌کردند، هیچکدام حج را تعطیل نکردند.

علاوه بر همه اینها، چون حج یکی از واجبات الهی است، تحریم کردن حج و صدور اجازه نرفتن به حج، به‌عهده حاکم شرع، مراجع و عالمان دین است که بنابر شرایط می‌توانند چنین حکمی بدهند.

  • خدا کو؟

چرا خدا به حاجی‌ها کمک نکرد و مراقب آنها نبود؟ مگر آنجا خانه و سرزمین امن خودش نیست، پس چرا حافظ مهمانان خودش نبود؟ پس خدا خودش هم راضی به پیش‌آمدن این اتفاقات ناگوار بوده است! مگر همه اتفاقات به اذن خدا انجام نمی‌گیرد؟ پس خدا خودش خواسته حاجی‌ها فوت کنند. این دست سؤالات و شبهات بعد از حادثه سقوط جرثقیل در مکه شروع شد و بعد از حادثه منا، شدت گرفت. واقعا چرا خدا به مهمانانش کمک نکرد؟درست است که همه تحولات و اتفاقات با اجازه و به اذن خدا صورت می‌گیرد ولی این به معنی نفی اختیار از انسان‌ها نیست. انسان براساس اختیاری که دارد، اشتباهات و کارهای نادرستی هم انجام می‌دهد و علت خیلی از اتفاقات، اشتباهات و خطاهای عمدی یا سهوی خود انسان‌هاست که اتفاقا با اختیار خودشان انجام می‌دهند و نتیجه آن را می‌بینند. اتفاقات ناخوشایندی در طول تاریخ افتاده که تلخ‌تر از حادثه منا بوده و داغش خیلی بزرگ‌تر از این اتفاقات است، مثل حوادث و شرارت‌هایی که برای ائمه ایجاد می‌کردند، اینکه خدا جلوی آنها را نگرفته به این معنی نیست که راضی به انجام آن امور بوده یا توانایی برطرف کردن آن شرارت‌ها را نداشته است بلکه گاهی ضرورت‌هایی بزرگ‌تر، جلوی دخالت مستقیم و معجزه‌واردر برطرف‌شدن این امور یا مانع تحقق شدن این بلایا را می‌گیرد.

  • هیزم به آتش کینه قدیمی انداختن

این چند روز، متأسفانه برخی می‌خواهند آتش دعوای عرب و عجم را دوباره برپا کنند و موج جدیدی از عرب ستیزی بین مردم ایجاد کنند. در قالب برخی از جملات احساسی که عاطفه ایرانیان را تحریک می‌کند می‌تازند که چرا پولشان را به اعراب می‌دهند و برای آنها خرج کرده و به سرزمین اعراب سفر می‌کنند. این موج که شاید در ظاهر یک کینه قدیمی بین عرب و عجم را زنده می‌کند و خیال دارد بین مردم عرب‌ستیزی ایجاد کند، در واقع به جنگ اسلام و مسلمانی می‌رود و می‌خواهد دستورات اسلامی و محبت به دین را بین مردم کمرنگ کند و از بین ببرد. این نکته را باید یادمان باشد که به گفته خدا در آیه ۲۷سوره حج که به حضرت ابراهیم می‌فرمایند در میان مردم به حج اعلان عمومی کن، حج یک فرمان و دستور عمومی برای همگی مردم است و کعبه متعلق به همه مسلمانان جهان است و مالکی ندارد.

  • خدا همه جا هست

وقتی خدا خود بیان می‌کند که همه جا حضور دارد و ناظر ماست، پس دیگر لزومی به مکه رفتن و کنار کعبه عبادت کردن نیست. خانه خدا در قلب ماست و خود او همیشه همراه ماست.

این مفهوم که خدا همه جا هست کاملا درست است ولی باید گفت برخلاف این تصور عوامانه، حج، زیارت خدا نیست بلکه همایش گرامیداشت دین خداست. هرکدام از مناسک حج، مفهوم و معنایی بالاتر از شکل ظاهری‌ خود دارند که خدا برای یادآوری آن تعالیم حج را قرار داده است. مثلا یکی از مناسک حج قربانی کردن است. هرساله هزاران نفر از فقرای مکه و شهرهای اطراف، به‌واسطه این مراسم تا چندین وقت سیر می‌شوند، قسمتی از گوشت قربانی‌ها نیز هرسال منجمد و بسته‌بندی می‌شود و به کشورهای فقیر آفریقایی ارسال می‌شود، این کمک به فقرا و نیازمندان یکی از عوامل گسترش خیر و نیکی بین مردم است.

  • به فقرا کمک کنیم

«حج به خدا جز به دل پاک نیست/ شستن غم از دل غمناک نیست» این شعر و شعرهای مشابه این بیت هم این چند روز با متن‌ها و عکس‌هایی که بیان می‌کردند به جای رفتن به حج، بایدبه فقرا کمک کرد، بین کاربران فضای مجازی بسیار چرخید.

در جواب باید گفت خداوند هم به کمک و یاری به فقرا و نیازمندان تاکید دارد و انفاق را جزو دستورات موکد دینی قرار داده است. از طرفی خداوند به رفتن به حج و انجام دادن اعمال آن هم دستور داده است. نکته اینجاست که لازم نیست برای احیا و انجام یک دستور از فرامین خدا، باقی دستورات و فرایض را تعطیل کنیم و کنار بگذاریم. علاوه‌بر این در روایات اسلامی یکی از فواید مهم فریضه حج، رفع گرفتاری و فقر از جامعه و همچنین توانگری افراد معرفی شده است مانند این روایت از امام صادق علیه‌السلام که می‌فرمایند: «ندیده‌ام که چیزی همانند مداومت بر زیارت این خانه چنان سریع توانگری بیاورد و فقر بزداید» (امالی طوسی/۶۹۴/۱۴۷۸)

پاسخ دیگر به این شبهه این است که حج فقط بر کسی که مستطیع است، یعنی می‌تواند هزینه حج را تأمین کند و وقتی برگشت نیز خرج زندگی‌اش را داشته باشد، واجب است و قبل از رفتن به این سفر باید خمس و زکات مالش را پرداخته باشد. یکی از مصارف خمس و زکات نیز کمک به فقرا و نیازمندان است؛ یعنی حجاج قبل از سفرشان نیز به نیازمندان کمک می‌کنند، در موسم حج نیز با دادن صدقه و همچنین قربانی، باز به فریضه انفاق و کمک به نیازمندان، عمل می‌کنند.

vaadi.ir

شایعاتی که در شبکه‌ها چرخید

در تب و تاب۱۰ روز اخیر که هر لحظه اخبار جــدیدی از فجایع به‌وجود آمده در منا می‌رسید، مردم نیز در شبکه‌های اجتماعی پابه پای روزنامه‌نگاران و خبـرنــگاران بـه اشتراک‌گذاری خبرها، عکس‌ها و فیلم‌های این واقعه پرداختند. ولی در این میان متأسفانه بازار شایعات نیز داغ بود و گاهی خبرها و عکس‌هایی ناصحیح و غیرمربوط به این حادثه دست به‌دست در فضای مجازی می‌چرخید و کاربران بدون فکر به عواقب این اشتباه، به‌کار خود ادامه می‌دادند. به چند نمونه از این شایعات و خبرهای بی‌اساس اشاره می‌کنیم:

عکس‌ها

  1. از ۳ روز بعد از عید قربان و وقوع آن حادثه دلخراش، عکسی بین کاربران پخش شد و مدعی بود متعلق به دفن دسته جمعی حجاج توسط آل سعود است و خشم عده زیادی از هموطنان را به این اقدام سعودی برانگیخت. ولی با جست‌وجو در اخبار اینترنت، مشخص شد عکس متعلق به آتش‌سوزی سال گذشته است که در کراچی پاکستان اتفاق افتاده و اجساد را بعد از حادثه به این صورت دفن کردند.
  2. ‌ عکسی نیز در شبکه‌ها پخش شد که مدعی بود عربستان با بولدوزر، اجساد مردم را جمع‌آوری کرده است. مشخص بود پخش‌کنندگان آن تصویر، هیچ آشنایی با سرزمین وحی و اماکن آن ندارند، چون در عکس پخش شده، سازه قدیمی محل رمی جمره مشخص بود که چندین سال است این سازه جمع شده است و چیزی شبیه دیوار به جای آن ساخته‌اند.

فیلم‌ها

  1. ‌ ۲مرد عرب، نه با لباس احرام که با لباس عادی روزانه، دشداشه پوشیده و عقال عربی بر سر، در اتومبیلی نشسته‌اند و از سقف آفتابی (سان روف) اتومبیل‌شان به سمت جمره سنگ پرتاب می‌کنند. این فیلمی بود که این چند روز بین کاربران چرخید و مدعی بود یکی از شاهزادگان سعودی است و خیابان‌های منتهی به منا به‌خاطر این جوان بسته و قرق شده و منجر به کشته شدن این تعداد آدم شده است. اما با کمی دقت به محیط پیرامون ماشین دیده می‌شد، آدم‌های عادی و معمولی در حال راه رفتن هستند و هیچ نیروی امنیتی و پلیسی وجود ندارد ولی در شرایط قرق یک مکان برای شخص مهمی مثل شاهزاده، اصولا هیچ فرد عادی در اطراف نمی‌تواند تردد کند و سربازان و نیروهای امنیتی اطراف ماشین حضور دارند. علاوه بر این، یک شاهزاده اصولا خودش رانندگی نمی‌کند!
  2. ‌ کاربران در شبکه‌های اجتماعی و مجازی یکدیگر را تشویق به رأی‌دادن در یک سایت می‌کردند که مدعی بود این رأی‌گیری بابت گرفتن مدیریت حج از عربستان سعودی است. توضیح این پیام به اینگونه بود که در برابر سؤال پرسیده شده، گزینه نعم را بزنید تا نشان دهید با این قضیه موافق هستید. آن سایت (الحره) متعلق به یکی از رسانه‌های رسمی دولت آمریکاست که مشابه ایرانی این سایت، صدای آمریکاست. آنان با جهت‌گیری تلاش می‌کنند تا کینه و تفرقه بین مسلمانان را ایجاد و تشویق کنند. قطعا هیچ نیت خوبی برای این رأی‌گیری ندارند و کاملا مشخص است که هرگز هیچ اتفاقی مبنی بر خواست و رأی ما، از این نظرسنجی اتفاق نمی‌افتد.

شایعات خبری

  1. متن و عکسی از صفحه اول یکی از روزنامه‌های سال۵۸ در شبکه‌های موبایلی و بین کاربران پخش شد که قسمتی از صحبت امام خمینی را ذکر می‌کرد که فرموده بودند به جای زیارت مکه و مدینه و عتبات، ایران را آباد کنید و مدعی بودند که امام هم نظرشان کنار گذاشتن حج و عتبات و به جای آن رسیدگی به اوضاع ایران و کشور خودمان بوده است. اما قضیه از چه قرار است؟ در خرداد سال ۵۸، یعنی ۴‌ماه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، امام فرمان به جهادسازندگی برای رفع خرابی‌های بی‌اندازه زمان پهلوی دادند و مردم را تشویق به آبادانی و ساختن کشور کردند و در پیامی از افرادی که قبلا به حج و عتبات رفته بودند خواستند که به جای رفتن مجدد و سفر استحبابی به این اماکن، پول آن را صرف آبادانی ایران کنند:«همه موفق باشند که در این جهاد شرکت کنند و این خرابه را بسازند و برادران خود را کمک نمایند که شاید هیچ عبادتی بالاتر از این عبادت نباشد. بلکه من از اشخاصی که برای زیارت‌ها مثل زیارت مکه معظمه و مدینه منوره می‌خواهند به‌طور استحباب بروند، از آنها می‌خواهم و تقاضا می‌کنم که شما برای ثواب می‌خواهید مکه مشرف بشوید و یا می‌خواهید مدینه منوره و یا به عتبات مشرف شوید، امروز ثوابی بالاتر از این نیست که به برادران خودتان کمک کنید و این سازندگی را همه با هم شروع کنید که ایران خودتان درست ساخته بشود و برادران شما نجات یابند. خداوند به همه شما اجر عنایت می‌کند و همان ثوابی را که شما از زیارت‌ها می‌خواهید، خداوند به شما در این جهاد خواهد داد».  پیام امام در یک مقطع خاص از تاریخ کشور داده شده است و درباره سفرهای مستحبی مردم بوده است و نمی‌توان و نباید آن را برای همیشه زمان‌ها و سفرهای واجب تعمیم داد.
  2. پیام کوتاهی در شبکه‌های موبایلی پخش شد، مبنی بر این ادعا که سقف مسعی (محل سعی) در مسجد الحرام فروریخته و درب‌های مسجدالحرام را به‌خاطر این اتفاق بسته‌اند. خبر خیلی سریع توسط مسئولین حج و زیارت تکذیب شد و از مردم تقاضا شد اخبار را فقط از طریق کانال‌های رسمی پیگیری کنند.
  3.   شایعه دیگری که در چند روز اخیر پخش شد، ورود ناگهانی کامیون به محل استقرار زائران در فرودگاه بود که به کشته شدن ۲زائر و مجروح شدن ۲تن دیگر منجر شده ولی این خبر نیز در جست‌وجوی اخبار خبرگزاری‌های موثق، مشخص شد برای ۲سال پیش و مربوط به سال ۹۲است.
  4. ‌ متن دیگری ادعا می‌کرد می‌خواهد علمای اسلام را به چالش بکشاند و درباره وضعیت حاجیان زخمی که نمی‌توانند دیگر اعمالشان را تمام کنند و به کشور برمی‌گردند، سؤال کرده بود. این شبهه نیز آنقدر ساده بود که مشخص بود کسی که برای نخستین بار آن را نوشته و باقی پخش‌کنندگان آشنایی چندانی با احکام مربوط به حج ندارند و نمی‌دانند جواب این سؤال در همه کتب فقهی و توضیح‌المسائل‌ها آمده است و در بدترین شرایط هم با گرفتن نایب، به راحتی مسائل شرعی حل و فصل می‌شود.

آنچه از شما ساخته است

مهارت عکس‌العمل درباره شبهات و شایعات چیست؟

بسیاری از ما، کاربر فضای مجازی و شبکه‌های موبایلی هستیم و در گروه‌هایمان با اخبار و شایعات مختلف روبه‌رو بوده‌ایم. آیا می‌دانید بهترین برخورد با اینگونه پیام‌ها چیست؟ و در برابر کپی‌پیست‌های فراوان آنها در گروه‌های مختلف باید چه عکس‌العملی نشان دهیم؟ اگر بخواهیم برای دیگران آن خبر را ارسال کنیم، قبل از ارسال چه نکته‌هایی را باید رعایت کنیم؟

‌ نخستین برخوردتان با این پیام‌ها چیست؟ تعجب می‌کنید و سریع آن را کپی می‌کنید و در باقی گروه‌هایتان می‌فرستید؟ بهتر است کمی دست نگه‌دارید، فقط به ظاهر متن و عکس و پیامی که برایتان ارسال شده، اکتفا نکنید. کمی درباره آنها فکر کنید. ببینید با عقل و شرایط آن اتفاق سازگار است؟

‌ اگر عکسی برایتان ارسال شده و مدعی اتفاقی در حادثه اخیر است، بعد از نگاه کردن با دقت به جزئیات آن، می‌توانید آن عکس را در قسمت جست‌وجوی تصاویر گوگل آپلود کنید و از گوگل بخواهید در سایت‌ها و وبلاگ‌های مختلف بگردد و سایت‌ها و خبرهایی که آن عکس در آن به‌کار رفته را، بیابد. با کمی صرف زمان و دقت، به منبع اصلی عکس دست خواهید یافت و می‌فهمید که ماجرای اصلی عکس چیست.

‌ اگر خبری در قالب متن برایتان ارسال شده، آن را کپی کنید و به جای ارسالش به گروه دیگری، مرورگر موبایلتان را باز کنید و آن خبر را به موتورهای جست‌وجو بدهید و ببینید آیا هیچ‌کدام از سایت‌های خبری و خبرگزاری‌های «مهم و رسمی»، آن خبر را مخابره و منتشر کرده‌اند؟ به سایت‌های زرد و غیرخبری اعتماد نکنید و آنها را به‌عنوان منبع موثق نپذیرید.

‌ اگر یک خبر همراه با لینک سایت خبری رسمی برایتان آمد، به بودن آن لینک در خبر اکتفا نکنید و حتما آن لینک را در مرورگرتان باز کنید و از صحت آن مطمئن شوید،گاهی صفحه اصلی، مربوط به چیز دیگری است یا اینکه پیام کپی شده بخش ناقصی از کل خبر است.

‌ اگر از دوستی یا آشنایی خبری شنیدید که مدعی شد از یکی از شاهدان عینی شنیده یا از منبع موثقی شنیده و گفته خبر به‌صورت عمومی پخش نمی‌شود، سعی کنید به احساسات خود مسلط باشید و سریع و از روی احساسات، آن را برای دیگران تعریف و ارسال نکنید. در بیشتر موارد، احساسات انسانی ما، وقایع را از آنچه در حقیقت وجود دارد، بزرگ‌تر بیان می‌کند. اگر خبری قرار باشد به‌صورت عمومی پخش نشود، اصلا نباید آن را برای کسی بازگو و تعریف کرد!

‌ در این چند روز، عکس‌های دلخراش و متاثرکننده‌ای از جان‌باختگان و مجروحین منتشر شد. شاید اگر انتشار گسترده این عکس‌ها را به‌عهده خبرگزاری‌ها بگذاریم و افراد را برای دیدن یا ندیدن آن مختار بگذاریم، بهتر باشد. شاید در گروه‌هایمان افرادی باشند که از ناراحتی‌های روحی یا جسمی خاصی رنج می‌برند و دیدن این صحنه‌ها حال آنها را بدتر کند. اگر عکس یا فیلمی را برای آگاهی افراد گروه ارسال کردید، حتما قبل از آن در یک جمله بنویسید که این عکس یا فیلم، دارای صحنه دلخراشی است تا هرکسی تمایل نداشت آن را دانلود و مشاهده نکند.

‌ در جریان هر حادثه‌ای افرادی هستند که دنبال بهانه‌جویی برای تردیدافکندن در باورهای ملی و دینی مردم مسلمان ایران هستند. اینگونه کارها با هدف تضعیف ساختار اجتماعی ملت ایران صورت می‌پذیرد. در حال حاضر چندین سایت درخصوص پاسخگویی به شبهات ایجاد شده و فعال هستند و اطلاعات مفیدی در اختیار شما قرار می‌دهند. در دنیای بی‌حساب و کتاب اخبار فضای مجازی، هیچ وقت پرسیدن و جست‌وجو را فراموش و ترک نکنید تا قربانی جریان‌سازی‌‌ها نشوید.

‌ در این مواقع و به‌خاطر این حادثه بین افراد خانواده و فامیل بحث و گفت‌وگوی زیادی درمی‌گیرد. سعی کنید اطلاعات‌تان را از موضوعات صحیح و موثق بالا ببرید و با کمال احترام و دوستانه در بحث شرکت کنید و اطلاعات صحیحتان را در اختیار دیگران قرار دهید.

این مطلب برای روزنامه همشهری، نوشته شده است.

به آفتاب سلام کن

این روزها، خیلی از هموطنان عزیزمان مشغول جمع کردن ساک و وسایلشان برای رفتن به یکی از بزرگ‌ترین و معنوی‌ترین سفرهای زندگی‌شان هستند؛ حج تمتع؛ سفری که برای اکثر ما فقط یک‌بار ممکن می‌شود و باید تا جایی که می‌توانیم از این سفر و روزهایش استفاده کنیم.
برای آمادگی بیشتر برای این سفر، رعایت برخی نکات کمک‌کننده است. ممکن است بعضی از این نکته‌ها را از روحانی یا مدیر کاروانتان شنیده باشید اما ما اینجا نکات ویژه‌ای را به شما یادآوری می‌کنیم.
  • قبل از سفر

حلالم کن

قبل از سفر حتما غیر از خداحافظی و حلالیت‌طلبی از نزدیکان، به دوستان قدیمی و افراد فامیل هم زنگ بزنید. از آنها خداحافظی کنید و حلالیت بطلبید. ممکن است در حق دوستی قدیمی، ظلم هرچند کوچکی کرده باشید که از شما نگذشته باشد، حیف است به این سفر بروید درحالی‌که حق‌الناسی بر گردن دارید. این زمان بهترین فرصت برای پاک کردن کینه‌ها و ناراحتی‌های قدیمی است. رد مظالمی هم به نیت کسانی که دیگر با آنها ارتباطی ندارید و فراموش‌شان کرده‌اید، بپردازید. هر وقت هم یادتان آمد به نیت آنها استغفار بگویید.

پاک شو

قبل از سفر یک کاغذ بردارید و حساب و کتاب‌هایتان را در آن بنویسید. قرض یا بدهی اگر به کسی دارید، یا حتی اگر از کسی طلبی دارید را لیست کنید و در همان حلالیت‌طلبی‌ها این موارد را رفع و رجوع کنید. قرض‌هایتان را بپردازید. با کسانی که قهر کردید، آشتی کنید و بگذارید قبل از این سفر، روحتان صاف شود. اگر مواردی استثناء ماند و نتوانستید به آنها رسیدگی کنید حتما در کاغذی بنویسید و به نزدیکانتان بدهید. توصیه‌های زیادی در دین ما برای نوشتن وصیت‌نامه وجود دارد. مثلا گفته‌اند وصیت‌نامه عمر را طولانی می‌کند‌یا نوشتن وصیت‌نامه از نشانه‌های حقیقی ایمان است. اگر تابه‌حال این کار را نکرده‌اید الان بهترین زمان است تا وصیت‌نامه‌ای برای خودتان بنویسید.

دانلود کن

اگر موبایل هوشمند دارید، چند اپلیکیشن قرآن و مفاتیح را دانلود کنید. با این کار همه جا با خودتان قرآن و مفاتیح دارید و می‌توانید از روی آنها بخوانید، در حرم‌ها هم ممکن است به کتاب‌های مفاتیح حساسیت نشان بدهند و اگر در موبایل‌تان یک نسخه دیجیتال از آن را داشته باشید، آسوده‌تر هستید.

بخوان

قبل از سفر، فرصت خوبی است تا کمی اطلاعات‌تان را درباره این سفر و مسائل دینی بالا ببرید. کتابچه‌هایی که مسئول کاروان برای مطالعه داده است را حتما مطالعه کنید. اگر فرصت بیشتری دارید، چند سفرنامه مثل «خسی در میقات» جلال‌آل‌احمد، یا «سفر به قبله» هدایت‌الله بهبودی را بخوانید تا بیشتر با حال و هوای روزهای پیش‌روی‌تان آشنا شوید. ممکن است آنجا با هم‌کاروانی‌هایتان یا با افراد دیگر بحثی درباره مسائل دینی بشود، اگر اطلاعات‌تان کمتر از بقیه باشد، حتما ناراحت می‌شوید؛ پس مطالعه چند کتاب مذهبی و اعتقادی را فراموش نکنید.

موها را کوتاه کن

آقایانی که برای بار اول به حج واجب می‌روند، یکی از اعمالی که باید انجام دهند، تراشیدن کل موهای سرشان پس از پایان مناسک است. قبل از سفر موهایتان را مرتب و کوتاه کنید تا موقع انجام اعمال، برای تراشیدن موهایتان اذیت نشوید. قطعا تراشیدن موهای بلند، آن هم در شلوغی آنجا، کار سخت‌تری است تا تراشیدن موهای کوتاه و کم حجم.

بردبار باش

یادتان باشد شما به‌مدت یک‌ماه قرار است با چند نفر غریبه هم اتاق باشید، با اخلاقیات و روحیات متفاوت. پس چه بهتر است از همین الان تمرین بردباری و صبوری کنید. سعی کنید به خواسته‌های دیگران احترام بگذارید، حق‌الناس را رعایت کنید. تلاش کنید هرچیزی را که برای خودتان دوست دارید، رعایت آن را برای بقیه هم بر خودتان واجب بدانید.

توشه راه چی ببرم؟

غیر از وسایل عادی که برای هرسفری همراهتان برمی‌دارید، این چند وسیله را هم فراموش نکنید.

  • اگر دوربین کوچکی دارید و اهل عکس گرفتن هستید، حتما دوربین‌ همراه خودتان ببرید و خاطرات این سفر را ثبت کنید. ولی اگر موبایل به همراه می‌برید و موبایلتان دوربین و البته حافظه خوبی دارد، شاید بردن دوربین کار اضافه و غیرضروری باشد. یادتان باشد در فرودگاه عربستان و در بعضی مساجد، عکسبرداری و فیلمبرداری ممنوع است و ممکن است با شما خیلی جدی برخورد شود.
  • کمی‌آجیل هم همراه خود ببرید، مثل مویز، بادام، پسته. ممکن است گاهی بخواهید چند ساعت در حرم‌ها بمانید و این خوردنی‌‌ها به رفع گرسنگی‌تان در آن چند ساعت کمک می‌کند. خاکشیر و آلو و گل سرخ هم کمی در ساکتان بگذارید. برای تغییرات مزاجی کمک‌کننده هستند.
  • آقایان تیغ اصلاح را فراموش نکنند. حداقل ۲ عدد تیغ بردارید تا موقع تراشیدن سرتان در پایان مناسک حج دچار مشکل نشوید.
  • حتما چند عدد ماسک بهداشتی همراه خودتان ببرید. بعد از مراسم رمی جمره‌ در ازدحام جمعیت و شرایط آب و هوایی و بهداشتی آنجا، قطعا به کارتان می‌آید.
  • اگر از داروی خاصی استفاده می‌کنید، حتما این روزها به پزشکتان مراجعه کنید و بگویید نسخه را به زبان انگلیسی به همراه تشخیص بیماری‌تان و طول دوره درمان و میزان دارویی که باید مصرف کنید برایتان بنویسد. مهر و امضا را هم حتما فراموش نکند. این نسخه را حتما با خودتان بردارید تا آنجا به مشکل برنخورید. داروهایی که مصرف می‌کنید را به اندازه ۳۵روز احتیاج‌تان با خودتان ببرید. یادتان باشد برخی داروها، ورودشان به عربستان جرم محسوب می‌شود. کارت واکسن مننژیت و آنفلوانزایتان را که از ۲ هفته قبل از سفر زده‌اید فراموش نکنید.
  • توصیه می‌کنیم آقایان حتما ۲ سری حوله احرام همراه‌شان ببرند چون قطعا حوله‌هایتان کثیف می‌شود و زمانی که محرم هستید‌ غیر از حوله احرام، لباس دیگری نمی‌توانید بپوشید. خانم‌ها می‌توانند به غیراز چادر سفید احرامشان، یک چادر رنگی دیگر بردارند که هم در مواقع دیگر برای نماز از آن استفاده کنند، هم اگر چادر احرامشان کثیف شد، از آن چادر رنگی استفاده کنند.

داروهای ممنوعه کدامند؟

داروهایی که زائران اجازه انتقال آنها به عربستان را ندارند لیست بلندبالایی دارد. اما ما در اینجا برخی از پرمصرف‌ترین این داروها را برای شما بازگو می‌کنیم. این داروها ورودشان به عربستان ممنوع است و اگر این داروها را همراه داشته باشید، ممکن است برای شما از لحاظ امنیتی مشکلی به‌وجود بیاید. اگر این داروها را استفاده می‌کنید حتما به مدیر و پزشک کاروانتان قبل از سفر اطلاع دهید تا آنها شما را راهنمایی کنند و بدانید باید چکار کنید. متادون، فنتانیل، مورفین، کدئین، پتیدین، آلپرازولام، لئودوپا، کلونازپام، کلوبازام، دیازپام، فلورازپام، لورازپام، میدازولام، اگزازپام، تمازپام، فنوباربیتال، باربیتالها، دیفنوکسیلات، آمفتامین‌ها و آمپول کتامیت.

حضور در فرودگاه

فراموش نکنید ۴ ساعت قبل از ساعت پروازتان در فرودگاه حاضر شوید. خیلی بهتر است افراد فامیل و بدرقه‌کنندگان در همان خانه با شما خداحافظی کنند و فقط به اتفاق یکی‌دو نفر به فرودگاه بروید تا ازدحام و شلوغی در فرودگاه‌ها مانع خدمات دهی به زائران نشود و برای مدیران کاروان‌ها مشکلی ایجاد نکند. سازمان حج و زیارت در برخی از استان‌ها کار خوبی کرده‌‌ و برای هر کاروان اتوبوسی مشخص کرده که از همان محل تشکیل کلاس‌های آمادگی، زائران را به فرودگاه می‌برد. پس از همراهانتان بخواهید با ماشین شخصی‌شان به فرودگاه نیایند و همان‌جا با شما خداحافظی کنند، این به نفع خود شما و دیگر زائران است.

این مطلب در روزنامه همشهری
این مطلب در روزنامه همشهری
  • حین سفر

قدر وقت‌تان را بدانید

از حدود ۳۰ روز سفرتان، ۲۰روز آن در مکه هستید. این مدت طولانی شاید در روزهای آخر خسته‌کننده شود. پس، از الان به فکر برنامه‌ای برای این روزها باشید. اگر می‌توانید کتاب سبکی با خودتان ببرید. حتما ختم یک دوره قرآن را در برنامه روزانه‌تان بگذارید. با هم‌کاروانی‌هایتان عصرها در یک اتاق جمع شوید و باهم قرآن بخوانید. دفترچه‌ای با خودتان ببرید و از حس و حال این روزهایتان بنویسید. سفرنامه‌ نوشتن باعث می‌شود سال‌ها بعد با خواندن خاطرات این روزها، باز هم حال و هوایتان عوض شود و خاطرات خوش حج تمتع‌تان را فراموش نکنید. اگر گاهی حس نماز یا دعا نداشتید، بروید مسجد‌الحرام و بنشینید و فقط به کعبه زل بزنید. نگاه کردن به کعبه، هم آرامش می‌آورد هم ثواب دارد. سعی کنید کمتر وقت‌تان را در بازارها و مجتمع‌های تجاری بگذرانید. این سفر شاید دیگر هیچ‌وقت قسمت شما نشود، پس قدرش را بدانید.

ما همه برادریم

در مدت حج تمتع، مسلمانان زیادی با ملیت‌های مختلف به عربستان می‌آیند. شما می‌توانید در این مدت با تعداد زیادی از فرهنگ‌ها و مردمان مختلف آشنا شوید و با آنها ارتباط برقرار کنید. اگر زبان عربی یا انگلیسی بلد باشید، ارتباط گرفتن برایتان آسان‌تر است. با آنها صحبت کنید و اخلاق و رفتار یک ایرانی مسلمان، یک شیعه ایرانی را به آنها نشان دهید. برای بعضی از مسلمانان کشورهای دیگر، تصور اشتباهی از شیعه‌ها و از ایرانی‌ها ساخته‌اند. شما می‌توانید یک نمونه صحیح و کامل از ایرانی‌ها و شیعه‌ها باشید و با رفتار خوبتان این تصورات اشتباه را از بین ببرید. با مسلمانان مذاهب دیگر رفتار خوبی داشته باشید و نشان دهید همه ما باهم اتحاد داریم و مسلمان هستیم.

می‌توانید از سیم کارت خودتان استفاده کنید

سازمان حج و زیارت امسال بین همه زائران تمتع، سیم‌کارت توزیع کرده است و شما می‌توانید برای تماس با ایران یا استفاده از اینترنت از این سیم‌کارت‌ها استفاده کنید. پیشنهاد ما این است که فقط به ضرورت و برای تماس با عزیزان و خانواده‌تان سراغ اینترنت و شبکه‌های اجتماعی‌اش بروید. بگذارید در این یک‌ماه حضور در سرزمین وحی، کمتر گرفتار این شبکه‌ها باشید. این را بدانید برای تماس تلفنی با ایران، قیمت هر دقیقه مکالمه از عربستان و سیم‌کارت‌های آن کشور ۴برابر قیمت سیم کارت‌های ایرانی است. قیمت هر دقیقه تماس با سیم‌کارت‌های ایرانی ۵۶۹تومان است، درصورتی که با سیم‌کارت‌های عربستان بیش از ۲۵۰۰تومان است.

جدال ممنوع

قبلا هم گفتیم که شما در این یک‌ماه قرار است با ۵-۴ نفر غریبه در یک اتاق زندگی کنید. قطعا خصوصیات و عادات شما با هم متفاوت است و گاهی ممکن است دچار اختلافاتی شوید. تا جایی که می‌توانید گذشت کنید و سعی کنید همدیگر را درک کنید. زیست گروهی و جمعی را یاد بگیرید و خودتان را با آن شرایط وفق دهید. نگذارید توقعات بیجا و کوچک، این سفر را برایتان تلخ کند و هم‌اتاقی‌هایتان از شما رنجش و ناراحتی به دل بگیرند. یادتان باشد کفاره جدال و بحث در حالت احرام، قربانی کردن یک گوسفند است.

به سوغاتی‌ فکر نکنید

بهتر است خریدهایتان برای فامیل را در همین کشور خودمان انجام دهید. قبل از سفر به بازار بروید و برای کسانی که می‌خواهید هدیه و سوغاتی بدهید از همین‌جا تهیه کنید. در آنجا می‌توانید از خرماهای شهر مدینه که در مسجد شیعیان نیز می‌فروشند تهیه کنید و به‌عنوان تبرک بیاورید. به‌دنبال خرید و سوغات نبودن در مکه و مدینه، هم‌زمان شما برای عبادت را نمی‌گیرد، هم فکرتان در آنجا آزاد است و دیگر لازم نیست نگران خرید نکردن برای اقوام باشید، هم به اقتصاد کشور خودمان کمک می‌کند.

قوانین عربستان

کشور عربستان، قوانین سفت و سختی در ایام حج دارد که شاید خیلی از آنها برای ما مسئله خاصی نباشد، ولی رعایت نکردنشان در آنجا برایتان دردسرساز می‌شود. در جلسات کاروان‌تان بعضی از آن قوانین توسط مدیر کاروان گفته می‌شود. حواستان به آن نکات باشد و در طول این یک‌ماه آنها را رعایت کنید تا مشکلی برای خودتان و نگرانی برای مسئولین کاروان‌تان درست نشود. مثلا اگر چیزی را در روی زمین دیدید که بدون صاحب افتاده است، آن را برندارید. حتی اگر بخواهید آن را در گوشه‌ای بگذارید یا به شرطه‌های حرم تحویل دهید، این کار در عربستان مصداق دزدی و جرم است و ممکن است تهمت دزدی به شما زده شود.

به نماز احترام بگذارید

زمان نماز، همه مغازه‌ها و بازارها کارشان را تعطیل می‌کنند و به مساجد و حرم می‌روند. شما هم ساعت نمازهای پنج‌گانه را یادداشت کنید و برنامه‌تان را طوری تنظیم کنید که در این ساعات به حرم بروید و نمازهایتان را به جماعت و اول وقت بخوانید. هم خودتان ثواب بیشتری می‌برید و هم حساسیت مسلمانان دیگر به زائران ایرانی را کمتر می‌کنید. خیلی بد است اگر همه مسلمانان برای نماز به سمت مسجد بروند ولی بعضی از ما، آن زمان از مسجد خارج شویم یا در مغازه‌ها و بازارها دنبال خرید و کارهای دنیایی باشیم.

لحظه‌ها را برای خودتان ثبت کنید

کاروان‌های حج و زیارت به همه زائران‌شان دفترچه‌هایی برای ثبت خاطرات این سفر داده‌اند. یکی از کارهایی که می‌توانید در طول سفر برای آن وقت بگذارید نوشتن سفرنامه است. نترسید، قرار نیست شما یک کتاب با اصول نویسندگی درباره سفرتان به سرزمین وحی بنویسید. قرار است فقط از حس و حال و هوای خودتان بنویسید و آن را شرح بدهید. حتی ثبت ساعت‌های ورود و خروج‌تان به همراه یک خط از احساس‌تان درباره کوه احد و غار حرا و… می‌تواند در سال‌های بعد همان احساس را در شما تداعی کند. معمولا ما بعد از گذشت مدتی، خاطرات و اتفاق‌هایی که برایمان افتاده را فراموش می‌کنیم؛ مخصوصا اتفاقات و خاطرات کوچک و ریز را. پس بهتر است آنها را مکتوب کنیم تا برایمان همیشه بماند. هر شب، قبل از خواب یا زمان‌هایی که حال کافی برای عبادت ندارید، دفترچه را بردارید و اتفاق‌هایی که آن روز برایتان افتاده را بنویسید. دوباره تاکید می‌کنیم که برای نوشتن و ثبت خاطرات‌تان حتما لازم نیست نویسنده خوبی باشید یا قلم خیلی عالی‌ای داشته باشید، همین که با زبان و جمله‌بندی‌های خودتان لحظات و خاطرات‌تان را ثبت کنید، بهترین کار است.

ابتدای هر روز، تاریخ شمسی و حتی قمری آن روز را بنویسید و بعد، هراتفاقی که در آن روز برایتان افتاده را شرح دهید. احساستان را از آن لحظات و حال و هوایی که داشتید بنویسید؛ مثلا روزی که برای نخستین‌بار به مسجد النبی رفتید و آنجا نماز خواندید یا روز مُحرم شدنتان و حسی که در آن لحظات داشتید یا نخستین‌باری که چشم‌تان به کعبه ‌‌افتاد را بنویسید و ثبت کنید. مطمئن باشید چند‌ماه یا چند سال بعد از این سفر، این خاطرات اشک و حسرت را به چشم و روح‌تان جاری می‌کنند. علاوه بر اتفاقات، تجربیاتی که در این سفر به‌دست می‌آورید را هم بنویسید؛ مثلا اینکه در ۳ روز اعمال که به عرفات و مشعر رفتید، چه وسایلی با خودتان بردید و بیشترین استفاده را برایتان داشته است. این نوشته‌ها را می‌توانید سال‌های بعد به دوستان و آشناهایتان که می‌خواهند به این سفر بروند به‌عنوان تحربه شخصی بگویید و به آنها کمک کنید.

اگر روزی وقت ثبت خاطرات‌تان را پیدا نکردید یا حوصله نوشتن نداشتید، حداقل به‌صورت خلاصه‌وار و تیتروار اتفاقات آن روز را یادداشت کنید؛ مثلا یک‌روز مدینه‌تان را که صبحش به حرم و بقیع رفتید و برای نماز ظهر به زیارت دوره مدینه و برای نماز مغرب و عشا به مسجد شیعیان رفتید را می‌توانید به اینگونه یادداشت کنید: نماز صبح حرم. زیارت بقیع. زیارت دوره مدینه(کوه احد، شهدای جنگ احد، غار حرا و کوه نور) بعد ازظهر حرم. شب برای نماز مغرب و عشا رفتن به مسجد شیعیان.

این مطلب برای روزنامه همشهری، نوشته شده است.

دور منو خط بکش!

اگر زمان به عقب برگردد، دلتان می‌خواهد طعم کدام رفاقت را دوباره بچشید؟ سراغ کدامیک از دوستان‌تان دیگر نمی‌روید؟ عمر کدام دوستی‌تان طولانی و ماندگار بوده و چرا؟

وقتی به دوستی‌هایتان فکر می‌کنید، کدام دوره و رفاقت‌هایش را بیشتر دوست دارید؟ کی و کجا اتفاق افتاده که از دوستی با بعضی‌ها پشیمان بشوید؟ کدام رابطه دوستی به شما و زندگی ضرر زده است؟ آیا تا‌کنون به‌ علت ماندگاری یا قطع رابطه‌های دوستی فکر کرده‌اید؟ فکر می‌کنید مشکل کار کجاست؟ بیشتر آدم‌ها حواس‌شان نیست که با چه آدم‌هایی نباید دوست شوند. شاید یکی از اصلی‌ترین مسائلی که می‌تواند رابطه‌های دوستی را منتهی به ضرر و پشیمانی کند همین نکته باشد. گاهی انتخاب اشتباه افراد برای دوستی منجر به اتفاقات بد و ناراحت‌کننده‌ای می‌شود که جبران‌ناپذیر است. چه خانواده‌ها که بنیان‌شان به ‌خاطر همین انتخاب به‌ظاهر ساده و معمولی از هم پاشیده شده؛ بنابراین بهتر است هر آدمی قبل از اینکه با افراد ارتباط دوستانه برقرار کند به این نتیجه رسیده باشد که بهتر است دور چه کسانی خط بکشد!

  • مامان و بابا خوب هستن؟

گاهی به آدم‌هایی برمی‌خورید که از خانواده‌ خود جدا شده‌اند و هیچ ارتباطی با آنها ندارند؛ حتی با پدر و مادرشان هم قهر کرده‌اند و سال‌هاست آنها را ندیده‌اند. یا اینکه حس بدی نسبت به خانواده و پدر و مادر خود دارند. دلیل جدایی آنها از خانواده‌شان مهم نیست، آنچه در این مسیر اهمیت دارد این است که آنها نتوانسته‌اند با نزدیک‌ترین آدم‌های زندگی‌ خود ارتباط صحیحی برقرار کنند؛‌ در مشکلات و سختی‌های مدیریت رابطه با خانواده خود کم آورده‌اند و آنها را ترک کرده‌اند؛ یعنی به بیان دیگر مهارت ارتباط با افرادی که تا این حد به آنها نزدیک هستند را ندارند. اینطور آدم‌ها اغلب توانایی حل مشکلات را ندارند و ترجیح می‌دهند هنگام بروز سختی‌ها و اختلاف‌نظرها به جای حل مشکل، ارتباط را قطع ‌و صورت مسئله‌ها را حذف کنند که مجبور به حل آنها نباشند.

دوستم باشه، چی میشه؟
اگر شما با چنین فردی رابطه صمیمانه و دوستانه پیدا کنید علاوه بر اینکه نمی‌توانید امیدوار باشید که روزی در مشکلات ارتباطی شما با خانواده‌تان بتواند به شما کمک و راهنمایی کند، حتی ممکن است در اختلاف‌نظرهای احتمالی بین خودتان هم راه‌حل را در حذف شما و رابطه با شما دنبال کند. فردی که نمی‌تواند اصطکاک به وجود آمده در رابطه میان خود با خانواده‌اش را مدیریت کند، قطعا در ارتباط‌گیری با دوستانش هم دچار مشکل می‌شود.

  • مگس‌ها را از اطرافتان بپرانید

بعضی از افراد هستند که می‌خواهند فقط رفیق خوشی‌ها باشند؛ هر وقت جشن و مهمانی و سفر و شادی در میان است حضور این آدم‌ها قطعی است و شما را رها نمی‌کنند؛ حتی بهترین خاطره‌ها را از آن روز برای شما می‌سازند. ولی فقط کافی است شما به مشکلی در زندگی‌تان برخورد کنید و احتیاج به کمک روحی، فکری یا حتی مالی داشته باشید؛ دقیقا در همین موقعیت‌ها دوست همیشه در صحنه‌تان مریض می‌شود، غیب می‌شود و حتی آنقدر سرش شلوغ می‌شود که فرصت یک تلفن زدن به شما و احوالپرسی از شما را ندارد! البته ممکن است دوست مورد نظر شما واقعا مشکلی داشته باشد و نتواند در شرایطی که به او احتیاج داشته‌اید، در کنار شما باشد اما اگر چند بار این اتفاق تکرار شده باشد شما حتما باید در رابطه دوستی با این فرد تجدید نظر کنید؛ ضمن اینکه حتما لازم نیست افراد در مواجهه با شما چنین برخوردی از خود نشان بدهند. وقتی می‌بینید فردی درباره بقیه دوستان خود این اخلاق را دارد بدانید که در این میان هرگز شما استثنا نمی‌شوید.

دوستم باشه، چی میشه؟
این دیگر تصمیم شماست زیرا وضعیت این دوستی مشخص است! شما رفیقی برای همه لحظات زندگی‌تان می‌خواهید. اصلا رفاقت برای روزهای سختی است. رفیق، کسی است که هم در شادی‌ها کنارتان باشد هم در مشکلات. ولی چنین رابطه دوستانه‌ای باعث می‌شود بعد از گذشت مدتی، احساس سرخوردگی داشته باشید و شاید ضرب‌المثل «این دغل دوستان که می‌بینی، مگسانند گرد شیرینی» را با خودتان زمزمه کنید. آن وقت احساس منفی افسردگی ناشی از ‌تنهایی شما را رها نخواهد کرد.

  • عیب‌ کسان منگر

آیا تابه‌حال با آدم‌هایی که همیشه دنبال پیدا کردن نقاط ضعف دیگران هستند و آن را در جمع و با دیگران مطرح می‌کنند، برخورد کرده‌اید؟ مثلا با جمعی از دوستانتان به یک مهمانی می‌روید. بعد از تمام شدن مهمانی و در راه برگشت، یکی از دوستان شما مدام از عیب‌ها و بدی‌های رفتار صاحبخانه صحبت می‌کند؛ نقاط ضعف او را در برخورد با مهمانان و مهمانداری‌ بازگو می‌کند و هیچ حرفی درباره خوبی‌های مهمانی و رفتارهای مثبت صاحبخانه به زبان نمی‌آورد؛ حتی باعث می‌شود افکار و تصورات شما هم از نقطه قوت‌ها و نکات مثبت مهمانی منحرف شود و ذهنتان نقص‌های احتمالی مهمانی را پررنگ‌تر ببیند.

دوستم باشه، چی میشه؟
فردی که این اخلاق ناپسند عیب‌جویی و منفی‌نگری را دارد، نمی‌تواند یک دوست خوب باشد. این افراد غالبا به‌خاطر حسادت یا دشمنی که با دیگران دارند، فقط عیوب آنها را می‌بینند. شما بالاخره آدم بی‌نقص و کاملی نیستید. اگر دوست شما، یعنی کسی که باید به او اعتماد داشته باشید، مدام به‌دنبال عیب‌جویی از شما باشد حتما به شخصیت و آبروی شما آسیب می‌زند زیرا عیوبی از شما را نزد دیگران آشکار می‌کند که تصور بقیه را نسبت به شما تغییر می‌دهد. اگر دوست شما در رابطه با دیگران این منفی‌نگری‌ها را دارد شک نکنید که شما هم روزی طعمه عیب‌جویی‌های او خواهید شد؛ آن‌وقت باید به فکر آبروی ریخته‌شده باشید.

  • هیزم‌ها را کجا می‌بری؟

بعضی‌ از آدم‌های اطراف شما سخن‌چین هستند. یعنی درباره آدم‌ها سخنان بی‌اساسی برای بقیه می‌گویند؛ از زندگی آدم‌ها شایعه می‌سازند و برای دیگران نقل می‌کنند یا اینکه حرف‌های بین آدم‌ها را که ممکن است موجب دشمنی بین افراد شود به آنها منتقل می‌کنند. ‌دین اسلام سخن چینی را از گناهان کبیره می شمارد. سعدی هم حکایتی در مذمت سخن‌چینی دارد و آدم سخن‌چین را به کسی که برای آتش روشن کردن هیزم می‌برد، تشبیه کرده. یکی از سرگرمی‌های آدم سخن‌چین، یک‌کلاغ چهل‌کلاغ کردن و بازگو کردن حرف‌های خصوصی دیگران و نقل آنها برای شماست.

دوستم باشه، چی میشه؟
مطمئن باشید اگر شخصی با این خصوصیت اخلاقی در اطراف‌تان باشد، شما امنیت کلامی‌ خودتان را از دست می‌دهید زیرا هر لحظه ممکن است از حرف‌های شما برداشتی داشته باشد و همان برداشت اشتباه خود را به بقیه اطرافیان شما منتقل کند. در این صورت شما هر لحظه باید منتظر به‌ هم خوردن رابطه با یکی از اطرافیان‌تان به‌ دست و زبان این فرد باشید.

  • چرا رفتی؟چرا من بی‌قرارم

کسی تابه‌حال به شما خیانت کرده است؟ اصلا با شنیدن لفظ خیانتکار یاد چه چیزی می‌افتید؟ یاد آدمی که مال و یا امانت دیگری را پس نداده یا فقط در تصور شما نقش زن و شوهری زنده می‌شود که به یکدیگر وفادار نبود‌ه‌اند؟ یا یاد دوستی که در دوستی‌اش به شما خیانت کرده؟ اگر چنین دوستی داشته‌اید تابه‌حال به اوایل دوستی‌تان و رفتارهای آن شخص فکر کرده‌اید؟ آن رفیقتان برای برقراری رابطه دوستانه با شما، در حق دیگران و دوستان خود چه رفتاری داشت؟ دروغگویی و افشای اسرار دیگران نزد شما از مصادیق خیانتکار بودن آن فرد است.

دوستم باشه، چی میشه؟
حتما دوست ندارید روزی خبردار شوید که اسرار زندگی شما نزد بقیه فاش شده است یا اینکه از صمیمی‌ترین دوست خود دروغی شنیده‌اید که در تصور شما نبوده! نخستین و مهم‌ترین حق شما در رابطه دوستی این است که دوست مورد نظر با شما صادق باشد و دروغی در کار نباشد.

vaadi.ir

  • چگونه بشناسم؟

بزن بریم سفر
در سفر به ‌خاطر مشکلات و شرایط غیرعادی‌ای که نسبت به روزهای معمولی وجود دارد، میزان صبر و تحمل آدم‌ها فرق می‌کند؛ رفتار واقعی‌ آنها در برابر مشکلات و نوع ارتباطشان با دیگران مشخص می‌شود. شما می‌توانید با دوستانتان طرح یک سفر گروهی را بریزید و برای چند روز یا حتی یک‌روز با یکدیگر به مسافرت بروید. مطمئن باشید کسی که در سفر نتواند با شما ارتباط برقرار کند و فقط خواسته‌های خودش را ببیند و نظر و پیشنهاد شما برایش ارزشی نداشته باشد یا بخواهد همه‌جا و همیشه حرف خودش را به کرسی بنشاند، قطعا نمی‌تواند رفیق خوبی برای شما باشد و رابطه دوستی‌ شما در مواقع دشوار زندگی به بن‌بست می‌خورد.

عصبانی شو ببینم!
چند بار تابه حال از دوستان خود ناراحت شده‌اید؟ آیا تابه‌حال پیش آمده که عملی از شما سر بزند که موجب ناراحتی دوستان شما بشود؟ تا به حال به عکس‌العمل‌های زمان عصبانیت دقت کرده‌اید؟ در آن شرایط با یکدیگر چطور صحبت کرده‌اید؟ با چه کلماتی یکدیگر را مخاطب قرار داده‌اید؟ در شرایطی که افراد عصبانی و خشمگین می‌شوند کنترل زبان و حرف‌هایی که از دهان بیرون می‌پرد سخت می‌شود تا جایی که ممکن است طرفین دعوا به یکدیگر ناسزا بگویند و با کلمه‌های زشتی یکدیگر را خطاب کنند. ولی یک دوست واقعی حتی در زمان عصبانیت و ناراحتی دوستش را با لحن و واژه‌های بد خطاب نمی‌کند و احترام او را نگه می‌دارد. سعی کنید چنین کسانی را از دست ندهید و دوست خوبی برای آنها باشید.

منو می‌خوای؟
یادتان هست که در کتاب‌های دوران دبستان روایتی می‌خواندیم که هرچه برای خود می‌پسندی برای دیگران هم بپسند؟ همین اصل را می‌توانید در روابط دوستانه‌تان امتحان کنید. ببینید آیا دوستان شما آنچه را برای خود دوست دارند و به نفع خود می‌دانند به نفع شما هم می‌دانند؟ وقتی که اکراه دارند رفتاری از دیگران ببینند، در برخورد با شما مواظب انجام ندادن آن هستند تا شما هم ناراحت نشوید؟ مثلا رفیقتان دوست دارد خانه‌اش همیشه تمیز باشد و زمانی که شما به خانه‌ او می‌روید مرتب به کودک شما تذکر می‌دهد ولی وقتی مهمان شما هستند، اصلا آن حساسیت‌ها را مراعات نمی‌کند و مراقب وسایل خانه شما نیست. این افراد به رضایت دوستان خود اهمیت نمی‌دهند و هیچ‌وقت نمی‌توانند یک رابطه دوستی سالم و طولانی با کسی داشته باشند. خودخواهی ویژگی قابل تحملی در رابطه دوستانه نیست.

  • فوت کوزه‌گری

همه شرایط ذکر‌شده برای این بود که شما در ایجاد رابطه با دیگران چشم و گوش بسته عمل نکنید. ذات دوستی این است که شما بتوانید راحت و بی‌دغدغه و بر اساس اعتماد رفتار کنید. این نکته‌ها هرگز نمی‌خواهد شما را ترغیب کند که با دوستان خود قطع رابطه کنید بلکه اتفاقا شما در نقش یک دوست خوب در برخورد با این ویژگی‌های اخلاقی اطرافیان خود وظایف مهمی دارید. یکی از این وظایف این است که به این فکر بیفتید که دوست خود را از شر ویژگی‌های بد اخلاقی نجات بدهید و به او کمک کنید که خود را اصلاح کند. در این زمینه باید صبر داشته باشید و نیت‌تان خیرخواهانه و خداپسندانه باشد.

این مطلب برای روزنامه همشهری  در تاریخ ۲۱ اردیبهشت نوشته شده